Εξαιρετικά αφιερωμένο σε έναν μπαμπά

a30808a2c6951df803b33afc90aefb21

Μπαμπάς. Μια λέξη-καταφύγιο κόντρα στους χαλεπούς αέρηδες της ζωής που λυσσομανάνε έξω από τον προστατευτικό κύκλο στον οποίο σε κλείνει με την παρουσία και την αγάπη του. Μια έννοια που έχει διαμορφώσει συνειδήσεις είτε με ζωηρόχρωμες πινελιές είτε με εβένινα στίγματα και κατ’ επέκταση σου φόρεσε φτερά για να πετάξεις ψηλά στο στερέωμα των ονείρων σου ή σε όπλισε με μια ασπίδα βαριά και ασήκωτη που προσπαθείς να αποτινάξεις από πάνω σου από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου.

Μέσα σε όλους τους μπαμπάδες βρίσκεσαι κι εσύ, ο δικός μου. Και τα λόγια μου τρέπονται σε άτακτη φυγή, μην ξέροντας ποιο σχηματισμό να πάρουν για να σου αποδώσουν τα εύσημα που σου ταιριάζουν πιο επάξια. Μόνο μια λέξη μένει ασάλευτη μέσα στην σιωπή και μοιάζει να στέκεται αντάξια της προσφοράς και των θυσιών σου. Η λέξη «ευγνωμοσύνη».

Υπήρξες και εξακολουθείς να είσαι ο κύριος εκφραστής των ιδεών που έστρωσαν το μονοπάτι που ακολουθώ. Στα λόγια σου ρίζωσαν οι αντιλήψεις μου για να διακλαδωθούν προς την κατεύθυνση που τους μέλλει. Στην αμέριστη φροντίδα ενός ανθρώπου που σμιλεύτηκε με γενναιότητα από την ζωή επέλεξε να ακουμπήσει η ψυχή μου. Και μου δίδαξες μέσα από πράξεις, που καμία λέξη δεν κατάφερε να αρθρώσει ποτέ, το νόημα της έννοιας «αγάπη άνευ όρων». Κι ήσουν ο καταλληλότερος άνθρωπος για να το κάνει αυτό.

Γι’ αυτό γίνομαι κοινωνός της σιωπής μια μέρα σαν κι αυτή. Γιατί η ευγνωμοσύνη μου για όσα έχεις κάνει για μένα δεν έμαθε να μιλάει ούτε δυνατά ούτε ψιθυριστά. Έμαθε μόνο να σε ακούει και να σε τοποθετεί στο βάθρο που σου αξίζει, ακόμα και σε εκείνες τις ταραγμένες μας ημέρες.

Σ’ αγαπώ πάντα και για τα πάντα.


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 19 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)