Προβολή και Αυτοβελτίωση

Πολλά έχουν ειπωθεί κατά καιρούς για την προβολή που κάνουμε πάνω σε άλλους ανθρώπους.Ή για την προβολή που κάνουν οι ίδιοι ή άλλοι άνθρωποι πάνω σε εμάς.
Τελικά είναι αναγκαίο κακό η προβολή ή είναι στο χέρι μας και στην δική μας συναισθηματική νοημοσύνη; Μπορούμε να επέμβουμε σ αυτό; Μπορούμε να εμπλακούμε και να το δουλέψουμε;
Η εμπειρία μας ή και άλλων που έχουμε μάθει να ακούμε, έχει δείξει ότι όταν αποφασίζουμε να δουλέψουμε πάνω σε κάτι αν το κάνουμε έχοντας ως γνώμονα την ανάγκη μας για αυτοβελτίωση όλα θα γίνουν όπως πρέπει.Ο χρόνος και η αγάπη για τον εαυτό μας,είναι οι μόνοι και απόλυτοι σύμμαχοί μας.
Η προβολή είναι συνήθως αυτό που μας προκαλεί και τα περισσότερα προβλήματα στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.Είναι σημαντικό όταν συμβαίνει να μπορούμε να το αναγνωρίζουμε και να κάνουμε κάτι με αυτό.Μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας αυτό ή πρέπει να μας βοηθήσει άραγε κάποιος;
Το σημαντικό είναι να το θέλουμε πραγματικά και από εκεί και πέρα η λύση θα βρεθεί.Μετά από δουλειά η λύση θα έρθει και θα σκάσει μπροστά μας και όταν η ολοκλήρωση θα επιτευχθεί θα τρίβουμε τα μάτια μας.
Και επειδή μόνο ένα παράδειγμα μπορεί να το κάνει πιο ορατό μπροστά μας και βέβαια να μας θυμίσει και πράγματα ας πάμε όχι μόνο σε ένα αλλά σε διάφορα απ αυτά που τις περισσότερες φορές μας δυσκολεύουν τη ζωή.
Ας υποθέσουμε ότι οι σχέσεις μας με τον πατέρα μας δεν είναι αυτές που θα θέλαμε ή ακόμα χειρότερα είναι εντελώς έξω από την κανονικότητά τους.
Όλα τα συναισθήματα που τρέφουμε γι αυτόν είναι τόσο δυνατά και συνάμα άσχημα που δεν έχουμε βρει το θάρρος να τα εκφράσουμε.Ή που τα κρύβουμε με τέτοιον τρόπο που δεν είναι ορατά απλά και μόνο για να μην έρθουμε σε σύγκρουση.Κάνοντας μια παρένθεση εδώ απλά να αναφέρω ότι γενικά η πλειοψηφία των ανθρώπων αποφεύγει να εκφράσει συναισθήματα απλά και μόνο για να αποφύγει τις συγκρούσεις.Και αυτό γιατί πάνω στις συγκρούσεις αποκαλύπτονται πράγματα που αν κάποιος από τους δύο τα ακούσει ή δεν θα μπορεί να τα διαχειριστεί και να τα φιλτράρει με τον τρόπο που τους πρέπει ή θα επιφέρει μια ολοκληρωτική σύγκρουση που δεν είναι αρεστή σε κανέναν από τους δύο.
Στην περίπτωση λοιπόν του παραπάνω παραδείγματος,το παιδί που νιώθει αυτά τα κρυμμένα συναισθήματα κάνει προβολή αυτών με τον εξής απλό και μαγικό τρόπο.Θεωρεί και μάλιστα φτάνει στο σημείο να το κάνει και απόλυτο πιστευτό πως ο πατέρας του έχει αυτά τα συναισθήματα για τον ίδιο.Προβάλλει δηλαδή αυτά που αισθάνεται πάνω στον πατέρα του και έτσι εφησυχάζεται.Πολύ απλά λέει πως ο πατέρας μου τρέφει αυτά τα αισθήματα για μένα άρα αυτό από μόνο του καθιστά αδύνατη την οποιαδήποτε φυσιολογική σχέση μαζί του.Και έτσι λοιπόν παρατάει οποιαδήποτε προσπάθεια έχει στο μυαλό του για αποκατάσταση της σχέσης του μαζί του.Βέβαια αυτό που δεν γνωρίζει εκείνη την στιγμή είναι πως όλα τα συναισθήματα λειτουργούν υπογείως και αναζωπυρώνονται σε κάθε περίσταση που θα προκύψει.Προς στιγμή αισθάνεται μια τεράστια ανακούφιση αλλά ότι δεν λύνεται είναι πάντα μπροστά μας και μας περιμένει.Τις περισσότερες φορές θέλει κότσια αλλά για να μην είμαστε εντελώς άδικοι θέλει και γνώση από πλευράς μας για να μπορούμε να αντιληφθούμε αυτό που μας συμβαίνει και τα βαθύτερα αίτιά του.Η γνώση δεν δίδεται μόνο μέσω ενός ειδικού αλλά μέσω του ίδιου μας του εαυτού.Όσο περισσότερο ασχολούμαστε με εμάς και όσο καλύτερα σκάβουμε μέσα μας ή και μέσα σε άλλους ανθρώπους(αφού βέβαια μας το επιτρέψουν οι ίδιοι)τόσο εμφανίζεται μπροστά μας η γνώση η οποία μας χρειάζεται για να πάμε ένα βήμα παρακάτω.Άρα λοιπόν αν θα έπρεπε να δώσουμε μια συμβουλή για το δικό μας καλό και την ίδια στιγμή για τον καλό των ανθρώπων που συναναστρεφόμαστε, αυτό θα ήταν να ψάχνουμε συχνότερα μέσα μας.Και αν από μόνοι μας δεν μπορούμε να διαχειριστούμε αυτό που μας συμβαίνει τότε να το μοιραζόμαστε γιατι πάντα δυο μυαλά είναι καλύτερα από ένα.
Και ας περάσουμε σ ένα παράδειγμα που αφορά αυτή την μαγική σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.Μπορείτε να το βαφτίσετε όπως θέλετε.Ενθουσιασμό,έρωτα,πάθος?Όπως και να έχει ή όποιο όνομα και να του δώσουμε την τελική ονοματοδοσία μπορούν μόνο να την δώσουν τα δύο μέρη που απαρτίζουν αυτή την σχέση.Πάμε λοιπόν….
Ο κύριος Χ αποφασίζει να συνυπάρξει με την κυρία Ζ.Στην αρχή κάθε σχέσης όλοι έχουμε την συνήθεια για να έρθουμε κοντύτερα στον άλλο να μοιραζόμαστε πράγματα από την παρελθοντική μας ζωή.Γι αυτό το κεφάλαιο θα μιλήσουμε άλλη στιγμή γιατί αυτό που πραγματικά θα έπρεπε να συμβαίνει είναι ο χρυσός κανόνας του τόσο..όσο.
Έτσι λοιπόν ο κύριος Χ και η κυρία Ζ μοιράζονται κομμάτια της παρελθοντικής τους συμβίωσης με άλλους ανθρώπους που με μια πρώτη ανάγνωση τους καθιστούν αυτό που απλά λέμε ακατάλληλους συντρόφους.Όμως για να είμαστε εντελώς δίκαιοι όλοι έχουν περιθώρια βελτίωσης ή ακόμα ακόμα ανάγκη να αλλάξουν για να έχουν μια καλύτερη και πιο αρεστή ζωή σε αυτούς.
Ο κύριος Χ που πιθανών να είναι αυτός με την περισσότερη συναισθηματική αστάθεια,όταν αντιλαμβάνεται πως ήρθε η ώρα που θέλει να αλλάξει την ροή της ζωής του επειδή ακριβώς φοβάται…..ή νιώθει περίεργα μέσα στο καινούριο κουστούμι που έχει επιλέξει να φορέσει,κάνει μια ωραιότατη προβολή πάνω στην κυρία Ζ και έτσι την καθιστά αμέσως ακατάλληλη για σύντροφό του σ αυτό το καινούριο ξεκίνημα που θα ήθελε να κάνει.Θεωρεί την ίδια ακατάλληλη και ασταθή γι αυτό το καινούριο ξεκίνημα.Πολύ πιθανόν ο κύριος της ιστορίας μας να έχει υπάρξει ο καταλληλότερος στο παρελθόν και να την έχει πατήσει από κάποια ακατάλληλη και άρα όλο αυτό λειτουργεί μέσα του καταλυτικά.Επειδή ακριβώς ποτέ του δεν αντιμετώπισε κατάματα τα αισθήματα του ή δεν επούλωσε σωστά τις πληγές του τώρα όντας ακόμα ανοιχτές αρχίζουν και φέρνουν στην επιφάνεια αυτό που τις προκάλεσε.Ο οργανισμός λοιπόν που έχει εξαιρετικά καλό και ενδιαφέρον θυμικό βαράει καμπανάκια.
Ο αγαπητός κύριος της ιστορίας μας λοιπόν κάνει προβολή των συναισθημάτων του πάνω στην αγαπητή κυρία και έτσι μπλοκάρει το οτιδήποτε.Πολύ πιθανόν να χρησιμοποιήσει και παλιές του τεχνικές για να αποφύγει να αντιμετωπίσει τον ίδιο του τον εαυτό.Η κυρία βαφτίζεται ακατάλληλη με πολλούς και διάφορους τρόπους και έτσι αυτό του προσφέρει την πρόσκαιρη ικανοποίηση ότι ο ίδιος τα έχει όλα καλώς καμωμένα και έτσι η κατάδυση στον εαυτό του για ακόμα μια φορά πάει περίπατο.
Αυτά τα δύο λοιπόν αλλά και ακόμα περισσότερα είναι παραδείγματα προβολών που κάνουμε συχνά πάνω σε δικούς μας ανθρώπους.
Το γεγονός ότι κάνουμε προβολή είναι απόλυτα φυσιολογικό για όλους και σε όλους μας.
Αυτό που θα πρέπει να δουλέψουμε στην ουσία είναι το τι προκαλεί όλες αυτές τις προβολές.Και όταν το ανακαλύψουμε να προσπαθήσουμε να λύσουμε σιγά σιγά όλα αυτά που τις προκαλούν.
Σύμμαχοί μας σε όλο το παραπάνω;;;Ο εαυτός μας,ο χρόνος,η διάθεσή μας για αυτοβελτίωση και το μοίρασμα.

(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 39 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)