«Επέλεξα να σε αφήσω..»

Τώρα τελευταία με ρωτάς γιατί σε έχω σε απόσταση. Σου φαίνεται παράξενο.. Λογικό αν σκεφτεί κανείς πως μόνο εσύ είχες αυτό το προνόμιο. Και περνούσαν οι μέρες, οι βδομάδες και προσπαθούσα να καταλάβω αυτή τη συμπεριφορά σου και, γιατί όχι, να την δικαιολογήσω κιόλας.

Βλέπεις έτσι κάνει ο ερωτευμένος άνθρωπος.. Αυτός που προσπαθεί να σώσει κάτι ανάμεσα στα συντρίμμια. Μέχρι βέβαια τη στιγμή που θα ξενερώσει. Και θα ξενερώσει γιατί θα κουραστεί. Μην νομίζεις ότι δεν αισθάνεται πια. Ίσως, κιόλας, τα τωρινά του αισθήματα να είναι ισχυρότερα από πριν.

Μπορεί να γενικολογεί, αναλύει και επιχειρηματολογεί με δεινότητα, αλλά όταν η συζήτηση αγγίξει κάποιο συναίσθημα, θα σου πει «δεν ξέρω», «δεν καταλαβαίνω» ή δεν θα μιλήσει καθόλου.

Βέβαια όλοι λένε «μα θα μπορούσες να έκανες διαφορετικές επιλογές. Αφού ήξερες που έμπλεκες..». Και βέβαια ήξερες που έμπλεκες απλά σου είχε καρφωθεί στο μυαλό πως αυτός είναι ο ένας και μοναδικός. Πως μόνο μαζί του θα είσαι ευτυχισμένη. Και ναι… για λίγο καιρό ζεις το παραμύθι… Έρχονται όμως αυτές οι στιγμές που νιώθεις να χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου και ο «άνθρωπός» σου δεν είναι εκεί. Και τότε κοίτα.. ξαφνικά σου έρχονται στο μυαλό τα λόγια των συγγενών, των φίλων που σου έλεγαν πως αυτός ο άνθρωπος θα είναι η καταστροφή σου.. Πόσο δίκιο είχαν τελικά..

Για αυτό κι εσύ αποφάσισες το καλύτερο για εσένα … Επέλεξες να τον αφήσεις και να ξανά βρεις τον εαυτό σου. Γιατί σίγουρα είσαι πιο δυνατή απότι θέλεις να πιστεύεις.


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 42 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)