Ποίημα: Δε βρήκα ψυχή

Flight-of-the-Soul-Rumi

 

Καλησπέρα.

Υπάρχω ακόμα.

Έφυγες κι ορφάνεψε η φύση.

Ποτέ δεν άφησα πίσω μου τις στιγμές μας·

είναι έργα που με σημαδεύουν.

 

Πολεμώ χρόνια να σταθώ μακριά σου.

Πουθενά δε βρίσκω όμως

συμμάχους ή εχθρούς και

πολεμάω τον αέρα μου.

 

Είμαι εκείνη η σκόνη

που βρίσκεται παντού στο γύρω σου.

Είμαι το λάθος, το λάθος

που λιώνει στο χώρια μας.

Είμαι η σκιά που με ακολουθεί.

 

Κάθε εσπέρα εύχομαι

να λάβεις αυτό το γράμμα.

Ψάχνω μόνο μια ευκαιρία

για ν’ ανθίσω.

Φοράω πένθος που σ’ άφησα.

Δε ξεχνιέται το κλείσιμο της πόρτας.

 

Όρμηξα πίσω σου,

μα με είχαν κλειδώσει οι ανάγκες.

Ξέσκισα τη σάρκα μου αλλά

δε βρήκα ψυχή να σου ζητήσω συγγνώμη.

Ήλπιζα βλέπεις πως η αγάπη

δε θα θυμάται το όνομά σου.

Κι έμεινα να χλευάζω τον καιρό

να γίνει η ζωή πέρασμα να ξεχάσω.

Ήταν τότε που είχα τον έρωτα

κι αποφάσισα να βάλω κραγιόν·

να ξεχυθώ στους δρόμους.

Έσπρωξα βλέπεις την καρδιά στην κόλαση

για να στριφογυρνά σε κοπάδια συναισθημάτων

που δε γίνεται να με δεχτεί κανένα·

απλά δε χωράω σε αλλά χώματα.

 

Καλησπέρα από εκείνη

που δεν ξέρει πια ποια είναι.

Αυτή που κρατάει μολύβι και χαρτί.

Εκείνη που το μόνο που ξέρει

είναι πως σ’ αγάπησε πολύ

και δε σιωπούν τα κομμάτια σου,

ούτε στο μυαλό ούτε στην καρδιά της.

 

Από εκείνη που δε βρίσκει

πως να αγοράσει

έστω μια ακόμα στιγμή σας

κι έχει όλο τον χρόνο της

να χτυπάει για ‘σένα.

Εκείνη που σε παράτησε,

που σ’ άφησε και γνωρίζει πλέον

πως δεν είναι αρκετές οι λέξεις

για να σε φωνάξουν πίσω.

Μελισσουργού Βασιλική
© HoneyMaker

ThinkingPeople.gr


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 417 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)