Βιβλίο: “Hide and seek” – Συνέντευξη με την συγγραφέα Φράνση Παπουτσάκη

Hide and Seek (2) (1)

Ένας έφηβος , διαφορετικός από τους άλλους,επιστρέφει  στον τόπο των παιδικών διακοπών του, μόνο που αυτή τη φορά τα πράγματα θα πάρουν απροσδόκητη τροπή και το παιχνίδι με τους φίλους του θα περάσει στην άλλη πλευρά…

Το βιβλίο «Hide and seek» είναι το πρώτο βιβλίο της Φράνση Παπουτσάκη και εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές. 

Μια ιστορία ψυχολογικού και μεταφυσικού τρόμου, από τη Φράνση Παπουτσάκη, εκεί όπου το όνειρο συναντά τον εφιάλτη και η ζωή το θάνατο…

-Καλησπέρα Φράνση. Ευχαριστούμε που δέχτηκες να κάνουμε αυτή την  συνέντευξη με αφορμή την έκδοση του πρώτου σου βιβλίου με τίτλο «Hide and seek». Θα ήθελες να μας μιλήσεις γι αυτό;

Χαρά μου να μιλώ για την τέχνη της γραφής και για το βιβλίο μου. Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

-Ποια ήταν η αφορμή για να γράψεις αυτό το βιβλίο;

Αφορμή όταν γράφω δεν υπάρχει. Γεννιέται η ιστορία στο μυαλό μου, την αφήνω να απλωθεί στο χαρτί και να με πάει εκεί που αυτή θέλει, αφήνοντας τους χαρακτήρες να εξελιχθούν. Θεωρώ ότι ο συγγραφέας δεν πρέπει να γράφει ποτέ από πρόθεση. O συγγραφέας έχει μονάχα ιδέες. Η ιστορία δημιουργείται στο φάσμα της φαντασίας και τριβελίζει την σκέψη του συγγραφέα μέχρι να την απελευθερώσει. Ανοίγει μια χαραμάδα σε έναν κόσμο, τον παρατηρεί και τον περιγράφει με την πένα του.

Η εν λόγω ιστορία περιστρέφεται γύρω από δύο θέματα που ερευνώ χρόνια και με ενδιαφέρουν ιδιαιτέρως, δηλαδή στα Απόκρυφα Ευαγγέλια του Ενώχ και στην Πτώση των Αγγέλων. Έχω έναν πολύ καλό φίλο ποιητή, ζωγράφο και φιλόσοφο με τον οποίο κάνουμε ατελείωτες νυχτερινές συζητήσεις πάνω σε τέτοια ζητήματα και ίσως αυτή η ιστορία να ξεπήδησε μια τέτοια καλοκαιρινή νύχτα. Ήθελα να του το αφιερώσω αλλά δεν μου το επέτρεψε διότι θεωρεί πως δεν του ανήκει.

-Τα βιβλία και οι ιστορίες τρόμου σε εκφράζουν περισσότερο; Αν ναι, γιατί;

Διαβάζω πάρα πολλά διάφορα «είδη». Λατρεύω την κλασσική λογοτεχνία Χρησιμοποίησα εισαγωγικά επειδή δυσκολεύομαι να αποδεχτώ πως η λογοτεχνία –εν γένει η τέχνη- μπορεί να μπει σε κατηγορίες και πλαίσια, κατανόω όμως πως είναι ένας κώδικας επικοινωνίας και συνεννόησης. Τον αποφεύγω όσο μπορώ. Για να σας εξηγήσω περίπου τι με ενοχλεί θα σας αναφέρω ότι είχα μια συζήτηση προσφάτως με την επιμελήτρια μου Έλενα Γιαννουλά περί «γυναικείας λογοτεχνίας» και κουβεντιάζαμε πως τα βίβλια θα έπρεπε να είναι τελικά άφυλα και να μην έχουν κοινό που στοχεύουν .

Η τρομώδης ατμόσφαιρα με συναρπάζει και με σαγηνεύει, εν πρώτοις σαν αναγνώστρια και ακολούθως σαν συγγραφέα. Σε όλους μας, από καταβολής κόσμου, αρέσει να ακούμε ιστορίες -νύχτα χωρίς φεγγάρι μαζεμένοι και αθόρυβοι γύρω από τη φωτιά- για ακέφαλους καβαλάρηδες που καλπάζουν στο δάσος και οι περισσότεροι πηγαίναμε ως έφηβοι βόλτα στο νεκροταφείο για να τρέξουμε με τον παραμικρό θόρυβο δίνοντάς του παράξενες ερμηνείες. Σε ποιον δεν προκαλεί την περιέργεια ένα ερειπωμένο σπίτι ή δεν νιώθει μια μικρή έστω ανατριχίλα βλέποντας πίσω από ένα παράθυρο ένα φως που δεν θα έπρεπε να είναι εκεί; Ποιος δεν νιώθει δέος μπροστά στο άγνωστο και σε όλα αυτά που μπορεί να συμβαίνουν, ενώ δεν είναι εκεί κανείς να τα δει; Στο άκουσμα των Μεγάλων Παλαιών του H. P. Lovecraft κάθε νους με φαντασία συνταράσσεται από την εικόνα της Αβύσσου που τους ακολουθεί ακόμη και αν δεν έχει εντρυφήσει στα κείμενα του.

Προσπαθώ, λοιπόν, να πω κι εγώ τις δικές μου, εξερευνώντας και σκαλίζοντας το σκοτάδι και το άγνωστο που κρύβει. Μην ξεχνάμε πως τέρατα, φαντάσματα, στοιχειά και φρικτά απόκοσμα πλάσματα υπάρχουν παντού στη λογοτεχνία, ξεκινώντας από την μυθολογία και τον Όμηρο και περνώντας από τον Σαίξπηρ στον Αλιγκιέρι μέχρι τον Ντίκενς και την Μπροντέ. Τα τέρατα σε άλλους συγγραφείς είναι συμβολικές μορφές και σε άλλους ίσως να είναι απλώς τέρατα, αλλά όπως και να έχει υπάρχουν μέσα στα βιβλία διότι ενυπάρχουν πρωτίστως σαν αταβιστική ιδέα στο ανθρώπινο μυαλό. Η Παλαιά Διαθήκη, η ίδια, βρίθει τεράτων και υπερφυσικών καταστάσεων.

-Από ποια ηλικία ξεκίνησες να εκφράζεσαι μέσα από την συγγραφή; 

Πριν μάθω καν να γράφω,νομίζω. Από μικρή, έφτιαχνα φανταστικές ιστορίες με το μυαλό. Πέρασα πολλές νύχτες, φτιάχνοντας νοερά την ίδια ιστορία για τον σκελετό που ζούσε στη ντουλάπα του παιδικού μου δωματίου. Είμαστε ακόμη συγκάτοικοι.

-Θα σε δούμε σε κάποια παρουσίαση του βιβλίου σου φέτος τον χειμώνα;

Στις Όψεις του Φανταστικού που διοργώνονται στο Ναύπλιο, Σάββατο στις 21 Νοεμβρίου από τις 6.30 το απόγευμα στο Circulo Cooperativa και στην Αθήνα, Σάββατο 12 Δεκεμβρίου-Κυριακή 13 Δεκεμβρίου, στο Bullet Café Club (πρώην Bat City), Λεωφόρος Αλεξάνδρας 11.

-Ετοιμάζεις κάτι νέο; Με τι ασχολείσαι αυτόν τον καιρό;

Ετοιμάζω αρκετά πράγματα. Θέλω να βγάλω μια συλλογή με τα διηγήματά μου αλλά το καθυστερώ γιατί θέλω να γίνει ακριβώς με τον τρόπο που το έχω στο νου μου, μέχρι το Πάσχα θα βγει ένα βιβλίο που έχουμε γράψει μαζί με την ποιήτρια και συγγραφέα Μαρία Ροδοπούλου για το οποίο προτιμώ να μην πω τίποτα επειδή έχουμε καταφέρει να το κρατήσουμε τεχνήεντως μυστικό μέχρι στιγμής και τις επόμενες ημέρες θα δημοσιευτεί μια νουβέλα μου, με τίτλο The Carpenter και θέμα τους ψυχοπλάνους, βασισμένο στην νουβέλα του Γιώργου Μπελαούρη – που με τίμησε με την πρόταση και την συνεργασία- και ονομάζεται LC DLVI. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να αναζητήσει την ομώνυμη σελίδα στο facebook. Η πρόσκληση για συμμετοχή είναι ανοιχτή για όλους τους νέους καλλιτέχνες και όχι μόνο για τους συγγραφείς.

-Αν έπρεπε να πεις κάτι στους αναγνώστες σου για να τους πείσεις να διαβάσουν το βιβλίο σου, τι θα ήταν αυτό που θα τους έλεγες;

Θα τους παραθέσω ένα απόσπασμα:

«Ένας καφεκόκκινος κύκλος με πάχος αρκετά εκατοστά εξείχε από το έδαφος. Τέσσερα κρανία κρατούσαν τις θέσεις των τεσσάρων σημείων του ορίζοντα με την όψη τους γυρισμένη προς το εσωτερικό του κύκλου κι με ένα διαφορετικό μπερδεμένο σημάδι σκαλισμένο στο γυμνό και ωχρό μετωπιαίο οστό του καθενός. Σύρθηκε λίγο για να διαπιστώσει με το χέρι του τι ήταν αυτή η σκόνη· η υφή της του θύμισε τριμμένο πυρότουβλο. Μέσα στον κύκλο υπήρχαν γραμμένα σύμβολα που για να τα διαβάσει έπρεπε να πάρει την απόφαση να μπει ολόκληρος σε αυτόν τον απόκρυφο θάλαμο. Όμως, ο θαυμασμός για το θέαμα απέναντι του τον συγκράτησε. Έστησε το κεφάλι του στους αγκώνες του για να αποκρυπτογραφήσει την τοιχογραφία του απέναντι τοίχου. Το φως από το κερί την έκανε να φαντάζει απόκοσμη, μεταφερμένη εδώ στον δικό του χρόνο, διαμέσου κάποιας μυστικής κατακόμβης ενός αρχέγονου παρελθόντος. Απεικόνιζε ημικύκλιο. Δεν ακουμπούσε πουθενά παρά αιωρούνταν με δύο λευκά φίδια σκαρφαλωμένα έως το επίκεντρο της κορυφής κι ανάμεσα στα κεφάλια τους ήταν χαραγμένη με αρχαία γράμματα μια λέξη. Αν κανείς αφηνόταν πλήρως στη θέα αυτής της εισόδου, ονειρευόταν με ανοιχτά μάτια πως πίσω από αυτήν ζούσε κι ανάπνεε ένας λεπτός, αιθέριος κόσμος με πλάσματα κρυμμένα πίσω από τις σκιές τους.

Σηκώθηκε. Τώρα που βρισκόταν ολόκληρος μέσα, εξέτασε καλύτερα τα σύμβολα μέσα στον κύκλο. Τα ήξερε. Τα είχε ξαναδεί. Τα είχε μελετήσει. Γι ‘αυτό το λόγο ήταν βέβαιος πως αυτή η διάταξη δεν αποτελούσε την σωστή σειρά. Κάποιος τα είχε γράψει λάθος, ύστερα είχε περάσει από πάνω το χέρι του για να τα σβήσει και τα είχε ξαναγράψει. Από ότι φαινόταν, πρέπει να το είχε επαναλάβει πολλές φορές χωρίς επιτυχία έως ότου κατέληξε στην εικόνα που είχε τώρα μπροστά του ο Έρικ. Ήταν τα σύμβολα του Ενώχ. Τα διάβασε αποτυπώνοντας τα στη μνήμη του. Τα σωθικά του χόρευαν προσπαθώντας να τον αποτρέψουν. Τα αγνόησε. Έσβησε την κιμωλία με τον πήχη του και τα ξαναέγραψε έτσι όπως θα έπρεπε να είναι».

-Σε ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σου. Θα ήθελες να πεις κάτι τελευταίο στους αναγνώστες σου; 

Δική μου η ευχαρίστηση…
Keep on reading, ThinkingPeople.gr!

Hide and Seek (1)
________________________________________
Φράνση ΠαπουτσάκηΗ Φράνση Παπουτσάκη γεννήθηκε το 1976 στο κέντρο των Αθηνών. Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών & Πολιτικών Επιστημών στο τμήμα Κοινωνιολογίας, όπου ξεκίνησε τη διδακτορική της διατριβή με θέμα «Οι κοινωνικές αναπαραστάσεις της αυτοκτονίας στον ελληνικό κινηματογράφο». Έχει παρακολουθήσει σεμινάριο εγκληματολογίας με θέμα «Οι ανθρώπινες σχέσεις μέσα από την προοπτική του παραλόγου κατά τον Α. Camus». Διηγήματα της έχουν κυκλοφορήσει στο λογοτεχνικό περιοδικό «Κλεψύδρα», στο λογοτεχνικό site «BOOKBAR», στο λογοτεχνικό περιοδικό CHALICE, στο ηλεκτρονικό περιοδικό KISS MY GRASS, στο ηλεκτρονικό και έντυπο περιοδικό ΣΟΔΕΙΑ. Επίσης, έχει συμμετάσχει στην ανθολογία ιστορικής φαντασίας «Θύελλα στο Χρόνο»,στην ανθολογία του φανταστικού «Θρύλοι του Σύμπαντος ΙΙΙ και IV», στην ανθολογία steam punk «Θεοί του Ατμού», στην Ανθολογία Διηγημάτων της Λογοτεχνικής Λέσχης “Once upon a future” από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές και στο περιοδικό Νο 21 των εκδόσεων με θέμα το post apocalyptic. H πρώτη της νουβέλα με τίτλο «Hide and Seek» κυκλοφορεί στον κύκλο Pettit από τις ίδιες εκδόσεις. Mεταφρασμένα κείμενα της πρόκειται να εκδοθούν σε ξένα περιοδικά. Μια συλλογή με τα διηγήματα της βρίσκεται υπό έκδοση. Γράφει και ζει στην Αθήνα.

Γράφει η Ευδοξία Γραμμένου

ThinkingPeople.gr


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 334 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)