Βιβλίο: Εκ Νεκρών – Συνέντευξη με τον συγγραφέα Γιώργο Γιώτσα

11050710_1095207027162940_7070240519213905212_n (1)

Κάποια στιγμή στη ζωή σου, ένας άνθρωπος θα σε πλησιάσει και θα σου συστηθεί και μια φιλία ετών θα ξεκινήσει. Αν ο ίδιος είναι μετρημένος, εξαιρετικό συγγραφικό ταλέντο, με πολλά ενδιαφέροντα και ξεχωριστές εμπειρίες, τότε σου χαρίζει λίγη από την μαγεία της ζωής του και δίνει ελπίδα και πολυχρωμία και στη δική σου. Σήμερα, θα γνωρίσουμε τον συγγραφέα Γιώργο Γιώτσα. Όλος ο συγγραφικός κόσμος τον γνωρίζει και, μεταξύ μας, 13 λογοτεχνικά βραβεία είναι μόνο η αρχή για τον συγγραφέα μας.

Γιώργος Γιώτσας 21. Εσύ και ο Stephen King. Είναι μια σχέση λατρείας που κρατάει χρόνια;

– Έτσι είναι! Ήμουν παιδάκι όταν σε ένα ταξίδι προς την ιδιαίτερη πατρίδα μου την Ελασσόνα, σταματήσαμε με τους γονείς και τον αδερφό μου στα Μετέωρα, στην πλατεία, για ένα παγωτό και εγώ περίεργος και ανήσυχο πνεύμα (τι τράβηξαν οι άνθρωποι) γύρισα και βρήκα ένα κιόσκι. Η προσοχή μου έπεσε στα βιβλία τσέπης και με το χαρτζιλίκι μου αγόρασα θυμάμαι το “Desperation” και το “Dark Half”. Με το που τα διάβασα, ένιωσα συναισθήματα που δεν μου είχε δώσει κανένα από τα “καθώς πρέπει” αναγνώσματα που είχα γνωρίσει μέχρι τότε! Ένιωσα τρόμο, βυθίστηκα στη σκοτεινή φαντασία του King… Αυτό ήταν!.. Έκτοτε πέρασαν πολλά χρόνια, διάβασα σχεδόν όλη τη βιβλιογραφία του “Βασιλιά” (που ευτυχώς συνεχίζει ακάθεκτος) με σημάδεψε ιδιαίτερα η 7λογία -τότε- του “Μαύρου Πύργου” που διάβασα σε μια ιδιαίτερη και αρκετά δύσκολη περίοδο της ζωής μου (ανάμεσα της και ο στρατός -φαντάσου, ήμουν σκοπιά και αντί να κρατάω το όπλο, κρατούσα το “Ο μάγος και η γυάλινη σφαίρα”) και η μαγική αυτή συντροφιά έφτασε να περάσει το πέπλο της φαντασίας και να γίνει πραγματικότητα με τη συνάντηση μας, το Σεπτέμβριο του 2011 στην Ουάσινγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών. Ότι και να πω για τη σχέση αυτή και ότι και να πει κάποιος άλλος για εμένα και τη σχέση αυτή είναι στα αλήθεια λίγο. Συνεχίζω να διαβάζω φυσικά τα βιβλία του, κρατάω πάντα σα φυλαχτό αυτά που μου είπε, και υπάρχει ένας δίαυλος επικοινωνίας με το μεγάλο αυτό συγγραφέα που ακόμα είναι ανοιχτός. Αλλά καλύτερα να αφήσω και μια έκπληξη για την επόμενη παρουσίαση!

2. Το βιβλίο σου με τίτλο “Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά” σε δικαίωσε; Πόσο δύσκολο ήταν να φτάσει στην έκδοση;

Επέτρεψε μου να ξεκινήσω με το δεύτερο σκέλος της ερώτησης. Η αλήθεια είναι ότι με ελάχιστες εξαιρέσεις, ποτέ δεν είχα χτυπήσει την πόρτα εκδοτικών για προσωπικό βιβλίο. Ύστερα από τη διάκριση της ιστορίας “Το Χρυσαφένιο Χωράφι” στον πανελλήνιο διαγωνισμό του Ελευθερουδάκη και του diavasame.gr το 2010, γνωρίστηκα με λογοτεχνικούς πράκτορες με τους οποίους συμφωνήσαμε την εκπροσώπηση μου στους εκδοτικούς. Κατόπιν συνεννόησης μαζί τους, ένωσα διηγήματα μου και δημιουργήθηκε το πρώτο αυτό βιβλίο. Το 2012 εκδόθηκε το “Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά” αλλά δεν είχα χτυπήσει κάποια πόρτα, εκείνοι το είχαν παρουσιάσει σε εκδοτικούς για να καταλήξουν στον συγκεκριμένο.. Το ότι ο χώρος είναι δύσκολος έως και ασφυκτικός όταν έρχεται η κουβέντα στην έκδοση (δεν αναφέρομαι σε αυτοέκδοση) είναι κάτι το δεδομένο. Παρόλα αυτά πιστεύω στις δυνατότητες μου, ξέρω ότι με οδηγεί μια αγάπη…από φωτιά για τη γραφή, και είμαι σίγουρος ότι και μόνος μου να ήμουν τότε, αργά ή γρήγορα θα έβρισκα τον εκδοτικό μου δρόμο. Άλλωστε, σχεδόν κάθε χρόνο είχα διακρίσεις σε σπουδαίους διαγωνισμούς και όταν κατόπιν δικής μου επιθυμίας, “σπάσαμε” το συμβόλαιο με τους λογοτεχνικούς πράκτορες τον περασμένο Φεβρουάριο -μέσα σε δύο μήνες βρήκα 4-5 εκδοτικούς που ήθελαν να εκδώσουν με κανονική έκδοση το “Εκ Νεκρών”. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για εμένα.
Προσοχή! Δε λέω ότι είμαι “κάποιος”, ότι έχω κανένα μαγικό άγγιγμα ή τίποτα περίεργο. Είμαι ένας συγγραφέας στην αρχή της πορείας του ακόμα, με ατέλειες και πολλά περιθώρια βελτίωσης. Δεν είμαι ψώνιο. Μπορεί να πάω τα επόμενο βιβλίο σε εκδοτικούς και να σπάσω τα μούτρα μου. Μπορεί να μην εκδώσω ξανά ποτέ. Μιλάμε για ένα χώρο πολύ δύσκολο και μια εποχή ακόμα δυσκολότερη. Απλά αυτό που λέω, είναι ότι με οδηγεί η αγάπη για τη γραφή και ότι έχω πίστη στον εαυτό μου.

Όσο για το αν με δικαίωσε “Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά”: Το να βλέπεις στα βιβλιοπωλεία και στις βιβλιοθήκες φίλων, γνωστών αλλά και ανθρώπων που δεν έχεις συναντήσει ποτέ, το πνευματικό παιδί σου… Είναι κάτι που υπερβαίνει οποιαδήποτε δικαίωση. Είναι κάτι φανταστικό που με τιμά, με χαροποιεί και μου δίνει δύναμη για τη συνέχεια στο ταξίδι.

Γιώργος Γιώτσας3. Αν και είσαι λίγα χρόνια στο χώρο, έχεις άπειρους επώνυμους φίλους στο χώρο των εκδόσεων, συγγραφείς κλπ. Τι είναι αυτό που σε κάνει τόσο αγαπητό;

– Νομίζω είσαι πολύ ευγενική. Το να έχει κανείς φίλους σε ένα χώρο τόσο δύσκολο όσο ο συγγραφικός και ο εκδοτικός, είναι σπουδαίο και είμαι περήφανος για όσους νιώθουν φίλοι μου. Κάποτε ένας μεγαλοεκδότης, πασίγνωστος στο χώρο του φανταστικού μου είχε πει να μην απαντάω στα μηνύματα που μου στέλνουν για συγχαρητήρια, να το παίζω μυστήριος και και καλά έτσι κάνουν οι συγγραφείς που θέλουν να “κάνουν όνομα”. Δεν τον άκουσα ποτέ μου, όχι γιατί αυτό που είπε το είπε με κακία -αυτό πίστευε ο ίδιος είναι το καλύτερο, αυτό μου το είπε- απλά επειδή είμαι άνθρωπος που έχω ανατραφεί με ορισμένες αρχές. Αν κάποιος είναι ευγενικός μαζί μου, θα είμαι και εγώ μαζί του. Αν κάποιος πει καλά λόγια ή κάνει καλοπροαίρετη κριτική για τη δουλειά μου, θα τον ευχαριστήσω. Αν κάποιος με ψάξει, δε θα κρυφτώ πίσω από προσωπεία μυστήριων συγγραφέων. Έχω κάποιες αρχές και τις ακολουθώ: Καμία ψευδαίσθηση μεγαλείων, δεν είμαι δουλοπρεπής, όταν με χαιρετούν ανταποδίδω το χαιρετισμό και για να το πούμε πολύ απλά, κοιτάω να μην είμαι μαλάκας.

Επέτρεψε μου να δανειστώ κάτι και να το πάω λίγο γενικότερα:

Πες ότι χρόνια μετά, πέτυχα όλα όσα ήθελα. Πες ότι έκανα εξαιρετικά βιβλία και οι ιστορίες μου άγγιξαν πάρα πολύ κόσμο. O γιος μου λοιπόν θα λέει ότι είναι περήφανος για εμένα. Ο γιος του θα λέει ότι ο παππούς του έγραψε κάποια γνωστά βιβλία. Ο δικός του γιος θα λέει: Νομίζω ότι κάποιο βιβλίο είχε γράψει ο προπάππους μου. Ο δικός του γιος θα λέει στους φίλους του ότι τρεις γενιές πίσω κάποιος στην οικογένεια του ήταν συγγραφέας… Ο επόμενος γιος δε θα λέει τίποτα. Εγώ δε ξέρω ούτε το όνομα της προπάππου μου. Για τον προ-προπάππου μου δεν το συζητάμε, δεν έχω καν την παραμικρή ιδέα. Δε ξέρω τι άνθρωπος ήταν τι έκανε στη ζωή του… Στην τελική δεν έχει και σημασία. Τίποτα δεν έχει σημασία. Όταν διανύεις μια περίοδο προσωπικής κρίσης, δυσκολεύεσαι να δεις πέρα από την μύτη σου. Αν κάνεις ένα βήμα πίσω όμως, θα συνειδητοποιήσεις ότι γύρω σου υπάρχει η Ελλάδα και πέρα από αυτή ολόκληρος ο κόσμος και εσύ και η κρίση σου δε σημαίνετε τόσα όσα νομίζεις. Αν το συνειδητοποιήσεις, είναι ανακουφιστικό. Τώρα πια δεν τρέχει και τίποτα αν δεν πάρω ένα βραβείο ή αν χάσω ένα συμβόλαιο με κάποιο εκδοτικό. Έτσι και αλλιώς ότι και αν κάνω κάποια στιγμή θα ξεχαστεί. Δε θα έχει καμία απολύτως σημασία. Σημασία έχει λοιπόν να είσαι ευγενικός και να είσαι καλός, το να αγαπάς και το να είσαι ευτυχισμένος. Αυτά είναι τα μόνα που έχουν σημασία.

4. Πόσο κοντά βρισκόμαστε στο να διαβάσουμε το νέο σου βιβλίο με τίτλο “Εκ νεκρών”;

– Πολύ κοντά! Μέσα στον Οκτώβριο θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Λυκόφως και ακολούθως θα είναι διαθέσιμο στο Solaris, σε όλα τα Public και σε άλλα βιβλιοπωλεία του κέντρου όπως και αλυσίδες.
Η κυκλοφορία του βιβλίου θα συνοδευτεί από έναν μεγάλο διαγωνισμό για τους απανταχού βιβλιόφιλους!

Περισσότερες λεπτομέρειες στη σελίδα του βιβλίου στο Facebook. Σας περιμένουμε!
https://www.facebook.com/Εκείνος-Που-Ψιθυρίζει-570113076339007/timeline/

Γιώργος Γιώτσας 15. Πότε έγραψες το πρώτο σου κείμενο που έδειξε στους γύρω σου ότι έχεις έφεση στην συγγραφή;

– Όταν ήμουν 10-11 χρονών, είχα γράψει σε ένα μπλε σχολικό τετράδιο μια ανολοκλήρωτη πειρατική ιστορία με τίτλο “Το Φεγγάρι, η Θάλασσα και το Παραμύθι” όπου κάθε βράδυ το φεγγάρι πλησίαζε την επιφάνεια της θάλασσας και της διηγείτο ένα παραμύθι για πειρατές και χαμένους θησαυρούς… Θυμάμαι πόσο περήφανα το ανακοίνωσα ξαφνικά -ότι το έγραψα- στους γονείς και κάποιους οικογενειακούς φίλους σε ένα τραπέζι σπίτι μας, και πως μετά από παρότρυνση της ομήγυρης, το διάβασα -χωρίς να με διακόψει κανείς μέχρι το σημείο που σταματούσε. Η ιστορία ήταν χρωματισμένη από την παιδική αφέλεια αλλά το χειροκρότημα και οι αγκαλιές στο τέλος, μου έδειξαν ότι οι χαμένοι θησαυροί μπορεί να μην ήταν και τόσο μακριά… Μετά ήρθε το γυμνάσιο και το λύκειο όπου με κέρδισε το θέατρο και η σκιτσογραφία και έπρεπε να περάσουν 13 ολόκληρα χρόνια για να βρω ξανά τον εαυτό μου να γράφει -επηρεασμένος πια από έναν… Βασιλιά της γραφής- και πολλά χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μου… Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία που μοιράζομαι με χαρά, στον πρόλογο του “Εκ Νεκρών”.

6. Ποιο είδος γραφής σου αρέσει περισσότερο;

– Η φαντασία και ο τρόμος. Από άποψη φόρμας, μου αρέσει πολύ το διήγημα, να λες μια ολόκληρη ιστορία σε λίγες μόλις σελίδες.

Το 2016, υγεία να έχουμε, ετοιμάζω το τρίτο προσωπικό βιβλίο, μια συλλογή διηγημάτων στα χνάρια του “Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά”.

7. Πιστεύεις στον διαχωρισμό μεταξύ εμπορικού και ποιοτικού βιβλίου;

– Για να είμαι ειλικρινής, όχι. Ένα εμπορικό βιβλίο μπορεί κάλλιστα να είναι (ή να μην είναι) και ποιοτικό -και το αντίθετο.

8. Σκάρωσέ μας δύο προτάσεις που σου έρχονται τώρα στο μυαλό και είναι προπομπός μιας ιστορίας.

– Όταν η μαύρη Μπέντλεϊ σταμάτησε έξω απ’ τον ξενώνα, ακόμα και η Κορνηλία πήρε τα μάτια της από τη Βίβλο και την κοίταξε. Το απογευματινό φως χανόταν και η υγρασία πότιζε σιγά σιγά το γρασίδι στην αυλή.
“Περιμένουμε κανέναν;” ρώτησε ο Διονύσης.

9. Πόσα βραβεία έχεις αποσπάσει μέσα στα χρόνια ενασχόλησής σου με την συγγραφή;

– 13 βραβεία συνολικά (12 στην Ελλάδα και 1 στις Ηνωμένες Πολιτείες) σε περίπου 5 χρόνια, για διηγήματα και το μυθιστόρημα “Εκ Νεκρών”. Γενικά πάντως, δε συμμετέχω τόσο συχνά σε διαγωνισμούς, και συμβουλεύω όσους το… κυνηγούν, να συμμετέχουν μόνο σε διαγωνισμούς που τους ενδιαφέρουν στα αλήθεια. Τα βραβεία αποτελούν παγίδα για κάποιον με αγάπη για τη γραφή, αν αυτά γίνουν αυτοσκοπός: Ένας συγγραφέας μπορεί να χάσει τον προσανατολισμό του. Οι δημιουργοί δεν πρέπει να βλέπουν τα βραβεία και να χάνουν το πιο σημαντικό. Το πιο σημαντικό είναι: Η χαρά της δημιουργίας. Το ταξίδι της δημιουργίας. Εκεί πρέπει συγκεντρώνονται -και όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν.

10. Έχω την αίσθηση ότι τα βήματά σου σε οδηγούν στο εξωτερικό. Είναι αυτό κάτι που το σκέφτεσαι ή κάνεις κάποιες σχετικές ενέργειες;

– Αν εσύ που είσαι μια τόσο σπουδαία δημιουργός και στην πρώτη γραμμή των γραμμάτων και των τεχνών έχεις μια τέτοια αίσθηση, τότε μπορώ να χαμογελάω με ειλικρίνεια. Η αλήθεια είναι ότι αν και δεν έχω σκεφτεί ιδιαίτερα το εξωτερικό, είχα προσπαθήσει να εκδώσω το “Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά” και στην αγγλική γλώσσα αλλά δυστυχώς το θέμα κόλλησε, καθώς δεν μου επετράπει -ακόμα και να το δημοσιεύσω στο amazon! Παρόλα αυτά ο καιρός περνάει, οι καταστάσεις και τα πρόσωπα αλλάζουν, αποκτώ εμπειρίες στο χώρο, και πιστεύω ότι και οι αγγλόφωνες εκδόσεις, είναι θέμα χρόνου.

11. Τρία χρόνια από τώρα, πως σε σκέφτεσαι; Τι όνειρα θέλεις να πραγματοποιήσεις;

– Κοιτάω βήμα-βήμα τη ζωή και για να είμαι ειλικρινής δεν έχω σκεφτεί ιδιαίτερα τι θα μπορούσε να συμβεί στο μέλλον, ακόμα και σε 3 χρόνια από τώρα. Αυτό που σκέφτομαι και σίγουρα θέλω, είναι να ακολουθώ πάντα τις αξίες με τις οποίες με μεγάλωσαν, η αγάπη για τη γραφή και τους ανθρώπους που συναναστρέφομαι να είναι ειλικρινής όπως είναι και τώρα και γενικότερα να έχω μια πολύχρωμη ζωή.

12. Τι σε κάνει ευτυχισμένο;

– Τα μικρά πράγματα της ζωής. Ένα χαμόγελο από αγαπημένα πρόσωπα, το χάδι στο κεφάλι του σκυλιού μου, μια κούπα καφέ, ένα καλό βιβλίο.

Ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη! Εύχομαι κάθε επιτυχία σε όλα σου τα σχέδια!

– Εγώ σε ευχαριστώ Λυδία, είναι ιδιαίτερη χαρά η συνέντευξη μαζί σου. Να είσαι πάντα δημιουργική, ακέραιη και γεμάτη δύναμη και αγάπη για τη γραφή και το διάβασμα -όπως είσαι!

ΥΓ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιώργο, που αν και η συνέντευξή μας τον πέτυχε σε μια δύσκολη περίοδο, την ολοκλήρωσε με μεγάλο επαγγελματισμό.

10984201_1084896834860626_3039969442347204088_oΒιογραφικό
Ο Γιώργος Γιώτσας είναι μια σύγχρονη φωνή στη λογοτεχνία του φανταστικού.
Τα διηγήματα του έχουν διακριθεί σε πολλούς πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς (Diavasame.gr , Ars Nocturna, Συμπαντικές Διαδρομές, Esquire, Eyelands.gr, Μωραϊτης, Εντύποις) όπως και σε διεθνής (Writers Digest) και έχουν δημοσιευθεί σε συλλογές νέων λογοτεχνών.

Το 2012 ο εκδοτικός Momentum εξέδωσε το πρώτο του βιβλίου, με τίτλο “Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά”, μια συλλογή διηγημάτων φαντασίας και τρόμου στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Το “Εκ Νεκρών” είναι το δεύτερο προσωπικό του βιβλίο και πρώτο μυθιστόρημα του. Βραβεύτηκε στον Πανελλήνιο διαγωνισμό “Ασημένια Σελίδα” των εκδόσεων Μωραϊτη και Εντύποις με τον Α’ Έπαινο.

Συνεχίζει να γράφει με συνέπεια, ενώ κατά καιρούς έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον περιοδικών όπως το Tv Zapping, το Mystery, η Athens Voice και το Esquire, όπου έχουν φιλοξενηθεί συνεντεύξεις και αφιερώματα

Μπορείτε να βρείτε το συγγραφέα στο facebook στο: www.facebook.com/ggiotsas

ThinkingPeople.gr


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 351 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)