Συναυλία Θάνου Μικρούτσικου στη Σάμο

thanos-mikroytsikos

Μνήμες Ελλάδας στο Αρχαίο Θέατρο Πυθαγορείου

Ο Θάνος Μικρούτσικος, το βράδυ της Παρασκευής 31 Ιουλίου 2015 στη Σάμο «…κατάφερε το σταυρωτό του νότου αστέρι, σωρός να πέσει να σκορπίσει στα σπιράγια» και κάτω από ένα όνειρο μουσικό, να μας φέρει.
Δεν υπήρχε «γαλάζιο φεγγάρι», ούτε έναστρος ουρανός, ούτε η απίστευτη ζέστη, τα φώτα και τα ξύλινα διαζώματα. Δεν υπήρχαν οι αρχαίες πέτρες, οι ανάσες του πλήθους, τα χειροκροτήματα και τα εύγε. Υπήρχαν μόνο οι μουσικές μνήμες μιας Ελλάδας που έζησε τα μεταπολιτευτικά χρόνια με προσδοκίες, αλλά ξέπεσε στις δανειοδοσοληψίες. Υπήρχε το τρυφερό γρέζι στην αγαπημένη και αισθαντική φωνή της Αφροδίτης Μάνου, η ερμηνευτική καθαρότητα στο μέταλλο της φωνής του σεμνότατου Κώστα Θωμαΐδη, ο ταλαντούχος Θύμιος Παπαδόπουλος με τα πνευστά του, ο χαρισματικός Θοδωρής Οικονόμου με το πιάνο του και ο εκπληκτικός στην απλότητά του, Θάνος Μικρούτσικος. Το ήθος, η ευπρέπεια, το μεγάλο καλλιτεχνικό έργο και η αμεσότητα του οποίου, έκαναν το κοινό να παραληρεί…

Η κραυγή απόγνωσης «γιε μου, που πας; Μάνα, θα πάω στα καράβια…!» έσκισε στα δύο τη νύχτα, άνοιξε τους κρουνούς των δακρύων σε μάτια, αναρίγησε το δέρμα, φτεροκόπησε ανάμεσα στο χτες και το σήμερα μιας Ελλάδας που ψυχορραγεί. Μιας ακριτικής Σάμου, που προσμένει τέτοιες βραδιές και τέτοιες συναυλίες για να ξαναπιστέψει στις δυνάμεις της, να αρνηθεί πως «έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε» και να μη στρέψει στον εαυτό της, εκείνο το «παλιό αφρικάνικο ατσάλινο μαχαίρι…».

«Οι μνήμες, είναι τα γεφύρια ανάμεσα στο χτες, το σήμερα και το αύριο της πατρίδας μας…» σχολίασε χαρακτηριστικά ο μεγάλος συνθέτης Θάνος Μικρούτσικος σε συνέντευξη που παραχώρησε στη δημοσιογράφο Μαργαρίτα Ικαρίου. «Δεν έρχονται εκδικητικά, αλλά κυριαρχικά. Για να θυμίσουν μα και να αποτρέψουν, να σκιαγραφήσουν και να προτρέψουν, να κρατήσουν την ελπίδα και να τη μετατρέψουν σε διεκδίκηση…» είπε, τονίζοντας πως «όταν έγινε η επιλογή των τραγουδιών αυτής της συναυλίας, τον περασμένο Φλεβάρη, οι καταστάσεις ήταν άλλες. Κι όμως… είχα την ανάγκη να μιλήσω στον κόσμο, με αυτό τον τρόπο, σε αυτή την χρονική συγκυρία. Να ξαναμαζέψω τα πολύτιμα, να τα θυμίσω στους πιο παλιούς, να τα δείξω στους νεότερους, γιατί είναι απόκτημα τρανό. Είναι όσα είμαστε! Και σε αυτές τις εποχές που όλα ομοιάζουν άμμος κινούμενη, που καταπίνει τα πάντα απροσδόκητα γρήγορα, χρειαζόμαστε σκοινιά για να μας τραβήξουν από τη λασπώδη ρουφήχτρα…».

Τραγούδια ορόσημα. Τραγούδια μνήμες εποχών και ιστορικών στιγμών. Τραγούδια «κοινού αισθήματος» και έντονης συναισθηματικής φόρτισης. Τραγούδια που εξέπεμπαν αμφίδρομα κύματα, ανάμεσα στους ερμηνευτές και το κοινό.

«…Κι όμως. Μέσα από την κρίση, διακρίνω και κάτι καλό. Μια επιστροφή των ανθρώπων στα «μοιράσματα». Στους κοινούς κώδικες, τις ουσιαστικές σχέσεις, τις διασυνδέσεις, τις μεταστροφές σε εκείνα που είναι σημαντικά. Και ως κάτι τέτοιο, είδα τη συνεργασία μου με τον αγαπημένο φίλο Θάνο Μικρούτσικο και των Κώστα Θωμαΐδη. Κεντώντας στίχους και μουσικές σε έναν καμβά από τραγούδια που έχουν στοιχειώσει τη ζωή μας και την καριέρα μας. Σε μια συνεργασία ιαματική, ίσως και «εξαγνιστική», γιατί θίγονται εκ νέου πράγματα που είχαν μείνει ανολοκλήρωτα…» σημείωσε η Αφροδίτη Μάνου.

Ίσως η καλύτερη, μακράν, συναυλία του φετινού καλοκαιριού στο ακριτικό νησί της Σάμου. Γιατί υπήρχε ανάδραση, παλμός, ζωντανές μνήμες, συμμετοχή, συγκίνηση. Γιατί αναγεννήθηκε, μέσω της μουσικής, το φρόνημα και αντιγύρισε πολλαπλάσια στη σκηνή. Τελικά, αυτή δεν είναι και η μαγεία της τέχνης; Να βάζει το αποτύπωμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας στο καθημερινό μας βίωμα, μα και τις πρότερες μνήμες ενός ολάκερου λαού.

thanos-mikroytsikos

 

 

 

ThinkingPeople.gr


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 96 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)