Αναζητώντας μία “καλύτερη ζωή”… έκαναν το ταξίδι του θανάτου…

606x340_312845

Δύσκολη μέρα. Από εκείνες που θα θελες να ήσουν κάπου χωρίς τεχνολογία. Να μην μάθεις, να μην ακούσεις, να μην δεις. Κυρίως, να μην δεις.

Αλήθεια, εσύ τι έκανες με την φωτογραφία του Aylan;

Την πόσταρες; Έκλαψες; Έκραξες; Έτρεξε ένα δάκρυ βλέποντάς της ανάμεσα στο freddo cappuccino και το φανάρι που πάει για Παράδεισο;

Μήπως πόσταρες κάτι πιο light; Πιο εύπεπτο σαν τα σκιτσάκια που κυκλοφορουν;

Όλα καλά…

Οι ενοχές σώπασαν και καθησυχάστηκαν και τα υπαρξιακά βολεύτηκαν για λίγο στην ζεστασιά του εγωισμού.
Ότι βολεύει τον καθένα για να κοιμάται ήσυχος τα βράδια.

Άκου τώρα και κάτι που μπορεί να σου αφήσει λίγο ξινή γεύση.

Μια τρύπα στο νερό κάναμε όλοι. Και οι μεν και οι δε. Μια μεγάλη εντυπωσιακή τρύπα.

Λόγια, λόγια, λόγια… Εύκολα λόγια, εύκολες λέξεις, εύκολα δάκρυα, ίσα να μην τρέξει κι η mascara, λίγο πριν το mani – pedi και μεταξύ των τελευταίων μεταγραφικών νέων.

Κοιμίσαμε γλυκά την συνείδησή μας. Της είπαμε κι ένα παραμύθι παραπάνω κι όλα καλά.

Και τι θες να κάνουμε κι όλας ε;

Στο κάτω κάτω και τον Γιακουμάκη κλάψαμε. Και την μικρή από την Βουλγαρία κλάψαμε και profile picture βάλαμε τo Je suis Charlie κι έτοιμη η a la carte σωτηρία της ψυχής που ναι πολύ μεγάλο πράγμα.

Να σου πω ένα μυστικούλη; Μεταξύ μας θα μείνει.

Εκεί κάπου στην Αθήνα, σε απόσταση 15-20 λεπτών απ’ όπου κι αν μένεις, γιατί κακά τα ψέματα πόση είναι πια κι αυτή η πρωτεύουσα;

Ελαιώνας λέγεται και συγκεντρώνονται αυτοί που φτάνουν από την κρουαζιέρα τους στο Αιγαίο.

Κι εκεί που λες, θα βρεις παιδιά και τους γονείς τους. Και μόνα τους παιδιά που δεν ξέρουν πού είναι οι γονείς τους και το αντίστροφο. Κι οικογένειες ολόκληρες.

Κι αν έχεις τόσο ανάγκη να κλάψεις, κάτσε κι άκουσέ τους.

Αν πόνεσες τόσο βαθιά για τον Aylan, άσε τα δάκρυα.

Σήκω, άνοιξε τα ντουλάπια σου και κάτι θα βρεις.

Ένα σαμπουάν, ένα αφρόλουτρο, λίγο γάλα, καμιά πάνα, κάτι ρε φίλε. Κάτι από όλα, υπάρχει σπίτι σου. Ένα γάλα, κάτι… Κάτι από όλα υπάρχει κι ας μην περισσεύει.

Και ξέρω πως δεν σου περισσεύει. Σε κανέναν δεν περισσεύει.
Μην περιμένεις να γεμίσεις σακούλες. Ένα πράγμα αρκεί. Ένα. Ούτε σάκους ούτε κιβώτια.
Σήκω, βρες κάτι και πήγαινε. Αλλά σήκω!!!

Άσε τις φωτογραφίες και τα σκίτσα και τα δακρύβρεχτα. Και μην περιμένεις από κανέναν σαλτιμπάγκο της πολιτικής να σε οργανώσει!

Χαμένος χρόνος και το κυριότερο χαμένη ελπίδα! Ρώτα και τον δίπλα σου, τον από κάτω, παραδίπλα μήπως μαζέψετε κάτι παραπάνω και το πάει ένας αν δεν μπορούν οι άλλοι. Σήκω!!!

κάνε το πρώτο βήμα!

Κι αν ο Ελαιώνας σου πέφτει μακριά κι απρόσιτα ψάξε.

Μπορώ να σου πω πως τα παιδιά από το gazzetta.gr μαζεύουν πράγματα.

Έτσι απλά!

Χωρίς πολλά πολλά.

Κι αν δεν σε βολεύει κι αυτό πήγαινε Ακάδημιας 74, εκεί είναι η “Αλληλεγγύη για όλους” τηλ 210-3801921-5. Σήκω όμως ρε φίλε!!

Σήκω!!

Αν μπορούμε να κάνουμε trendy το θάνατο σκέψου τι μπορούμε να κάνουμε με τη ζωή!!
Κι αν θες να τιμήσεις το θάνατο του ενός από τους χιλιάδες, πάνω στο ότι πας, γράψε ΖΩΗ.

ThinkingPeople.gr


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 228 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)