Κάνε και εσύ μία λαμογιά μπορείς…

lamogia

Και ενώ οι πολιτικές εξελίξεις τρέχουν και η μεσαία τάξη απειλείται φανερά με ακόμη πιο σκληρά μέτρα λιτότητας, υπάρχει μία κατηγορία πολιτών που στέκεται στο απυρόβλητο. Πρόκειται για ανθρώπους που ταυτίστηκαν με τη διαφθορά, τον παράνομο πλουτισμό που -και με δικαστικές αποφάσεις- κρίθηκαν ένοχοι για παρανομίες και φυσικά συνέβαλαν τα μέγιστα για να οδηγηθεί η χώρα σε αυτή την κατάντια. Πρόκειται για εκείνους που ο απλός πολίτης πληρώνει τώρα τα σφάλματά τους και τις παρανομίες τους, ενώ εκείνοι χαίρουν προκλητικά ασυλίας μιας και συνεχίζουν τις ζωές τους ανενόχλητοι, χωρίς να έχουν υποστεί σοβαρές επιπτώσεις για τις πράξεις τους. Και στο μυαλό του απλού πολίτη αυτή η μεταχείριση μίας μερίδας προνομιούχων που ταυτίζονται με τα συμφέροντα, φαντάζει ως τη μέγιστη κοινωνική αδικία.

Η κοινωνική αδικία είναι ένα φλέγον ζήτημα που πρέπει επιτέλους να αποκατασταθεί και να παρθούν οι αποφάσεις που, ακόμη και αν φέρουν ρήξη με τα συμφέροντα, θα κάνουν τον πολίτη να εμπιστευτεί και πάλι τους πολιτικούς αλλά και τη δικαιοσύνη.

Δεν τα φάγαμε μαζί

Επιχειρηματίες, πολιτικοί και πάσης φύσεως παρατρεχάμενοι συνεχίζουν ανενόχλητοι τις δραστηριότητές τους, λες και ποτέ δεν διέπραξαν αδικήματα εις βάρος του κοινού συμφέροντος. Μόλις πριν από λίγους μήνες η απόφαση των δικαστηρίων για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου σήκωσε κύμα αντιδράσεων στις λαϊκές τάξεις, καθώς ο πρώην υπουργός, που θεωρείται ότι οδήγησε με τις πράξεις του τη χώρα σε οικονομική τελμάτωση, την έβγαλε στα «μαλακά» (ένας χρόνος φυλάκισης με τριετή αναστολή), ενώ διαπιστωμένα αφαίρεσε συγγενικά του πρόσωπα από τη λίστα Λαγκάρντ. Επιχειρηματίες και πρώην άνθρωποι του μιντιακού χώρου κυκλοφορούν επίσης ανενόχλητοι, ενώ πίσω τους έχουν αφήσει ορδές απλήρωτων εργαζομένων και μάλιστα κάποιοι συνεχίζουν στους ίδιους προκλητικούς ρυθμούς τη ζωή τους και την επαγγελματική τους δραστηριότητα (αφήνοντας και άλλους εργαζόμενους απλήρωτους), αφού δεν τους ελέγχει κανείς και το κράτος δείχνει πλήρη αναλγησία. Και από την άλλη πλευρά, πολίτες για μικροποσά που οφείλουν στην εφορία ή στο δημόσιο, οδηγούνται σε πρωτοφανείς περιπέτειες με τη δικαιοσύνη, χάνοντας τα σπίτι που έχτισαν με κόπο όλη τους τη ζωή ή τις τελευταίες τους οικονομίες χωρίς έλεος και ελαφρυντικά. Κάποιοι αυτοκτονούν συνειδητοποιώντας πού οδηγείται η ζωή τους. Η κοινωνική αδικία είναι ένα φλέγον ζήτημα που πρέπει επιτέλους να αποκατασταθεί και να παρθούν οι αποφάσεις που, ακόμη και αν φέρουν ρήξη με τα συμφέροντα, θα κάνουν τον πολίτη να εμπιστευτεί και πάλι τους πολιτικούς αλλά και τη δικαιοσύνη. Φθάνουν πλέον όλοι στο σημείο να αναρωτηθούν: μήπως η ίδια η πολιτεία μας οδηγεί στη λαμογιά και την παρανομία; Μήπως η ίδια η πολιτεία υποκινεί τη διαφθορά; Μήπως η ίδια η πολιτεία θεωρεί σωστότερο να υποθάλπει τον εγκληματία και να αφήνει στο έλεος τον τίμιο πολίτη;

Θέλουμε δικαιοσύνη

Οι μισθοί κατεβαίνουν, οι τιμές ανεβαίνουν και οι οικονομικές υποχρεώσεις του πολίτη αυξάνονται κατακόρυφα, σε αντίθεση με την ικανότητά του να αντεπεξέλθει σε αυτές. Και τα λαμόγια αυξάνονται και χαίρουν μίας γενναιόδωρης ζωής… Μήπως τελικά η μόνη λύση για να σωθούμε σε αυτή τη χώρα, είναι να γίνουμε όλοι λαμόγια; Γιατί πέρα από το κοινό συμφέρον, υπάρχει και η κοινωνική δικαιοσύνη που δεν εφαρμόζεται σε κανένα τομέα. Υπάρχει και εκείνο το ρητό το «σώζων εαυτόν, σωθήτω» και στην κατάσταση που έχουμε περιέλθει όλοι, ίσως ήρθε η ώρα να το εφαρμόσουμε και στη ζωή μας. Θα πει κάποιος: μα μας παρακινείτε στην παρανομία; Όχι εγώ. Απλώς υπενθυμίζω στους πολιτικούς και τους φορείς της δικαιοσύνης ότι αυτό περιμένουμε όλοι οι πολίτες εναγωνίως: να εφαρμοστούν το δίκαιο και οι νόμοι, ισότιμα και για όλους ανεξαιρέτως. Να ελεγχθούν τα ονόματα των διαφόρων οικονομικών λιστών και να πληρώσουν το τίμημα, να βρεθούν τα αφορολόγητα χρήματα που βγήκαν στο εξωτερικό παρανόμως, να αποδοθούν οι ευθύνες σε αυτούς που οδήγησαν τη χώρα στην τελμάτωση. Διαφορετικά όσο αυτές οι διαδικασίες θα καθυστερούν και τα αδικήματα –και λόγω παρέλευσης χρόνου- θα παραγράφονται, όσο θα βλέπουμε να τη βγάζουν «καθαρή», η ίδια η πολιτεία θα ωθεί τους πολίτες της σε άλλες λύσεις για την επιβίωση που δεν θα συνάδουν πάντα με το νόμιμο ή με το ηθικό.


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 67 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)