Όχι και Ναι

soupa

Μια ίδια σούπα με διαφορά στο μπαχάρι. Πολύ αλατισμένη θα ναι αν βγει το ΝΑΙ και πολύ πιπεράτη αν βγει το ΟΧΙ.Το θέμα είναι αν τρώγεται από ανθρώπους που πεινάνε για να μπορέσουν να κρατηθούν στη ζωή.

Έχουμε καλό στομάχι οι Ελληνες. Αποδεδειγμένα. Επιβαρυμένο ναι. Αλλά γερό. Αντέχει.

Θα έρθει η καταστροφή με το ΟΧΙ. Φτώχεια πόνος ανεργία πείνα αυτοκτονίες. Ενώ με το ΝΑΙ τόσο καιρό ήταν όλα ηλιόλουστα πολύχρωμα ονειρικά…

Με το ΝΑΙ από την άλλη, θα σκύψουμε το κεφάλι θα χάσουμε την αξιοπρέπειά μας θα προσκυνήσουμε τους Γερμαναράδες φονιάδες των λαών..ουπς λάθος αυτοί είναι άλλοι; Ενώ μέχρι τώρα με το ίδιο ΝΑΙ ήταν όλα ηλιόλουστα πολύχρωμα ονειρικά….
Όμως έχουμε ΕΝΑΝ λαό. Όχι δύο. Έναν. Που όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα θα το «φάμε» παρέα όλοι μαζί. Μαζί θα ψάχνουμε στα ΑΤΜ χρήματα, μαζί στα ράφια τρόφιμα, μαζί στα σχολεία βιβλία, μαζί στα νοσοκομεία φάρμακα.

Το ξέρουμε βαθιά μέσα μας. Και μπορεί μέχρι την κάλπη ενός περιττού και προσβλητικού για την αντίληψή μας, δημοψηφίσματος, να διαλέγουμε άλλοι την λύσσα και άλλοι την πικάντικη σούπα, τελικά όλοι θα την δοκιμάσουμε. Γιατί πρέπει να ζήσουμε. Γιατί επιβάλλεται να συνεχίσουμε.

Αλατισμένη η πιπεράτη , όταν εκλείψει η σουπίτσα, θα αναζητηθεί.
Γιατί με τα δανεικά έχουμε το «ρυζάκι» το «λαδάκι» και το «αλατοπιπεράκι», και με αυτά μπορούν να «πηγαίνουν» παιδικούς σταθμούς τα προνηπιάκια και τα βρέφη. Με αυτά, μπορούν τα παιδιά μας, τα ΑΜΕΑ να απασχολούνται να ζουν ανθρώπινα ευχάριστα και να μαθαίνουν με αξιοπρέπεια πως να ενταχθούν πιο ομαλά στον περίγυρο και ακόμα-ακόμα, να φροντίζουν τον εαυτό τους αν και όταν χρειαστεί. Με αυτά θα έχουμε λιμάνια δρόμους γέφυρες πάρκα ράμπες για τυφλούς και πρόνοια για Ρομα , για άπορους, για εξαρτημένους.

Τουρίστες θα χουμε και προγράμματα για ανέργους. Όλα και τόσα ακόμα με μια…σουπίτσα. Αλατισμένη πολύ και καυτερή.
Το ξέρουμε βαθιά μέσα μας. Και μπορεί μέχρι την κάλπη ενός περιττού και προσβλητικού για την αντίληψή μας, δημοψηφίσματος, να διαλέγουμε άλλοι την λύσσα και άλλοι την πικάντικη σούπα, τελικά όλοι θα την δοκιμάσουμε. Γιατί πρέπει να ζήσουμε. Γιατί επιβάλλεται να συνεχίσουμε.

Μια δυο τρεις δοκιμές. Μία πολύ αλάτι, μία πολύ πιπέρι, κάποια στιγμή θα την πετύχουμε. Το θέμα είναι να προσπαθούμε. Να μην πισωγυρίζουμε όταν μας πέσει λίγο παραπάνω μπαχάρι. Οι καλύτερες και μεγαλύτερες ανακαλύψεις έγιναν μετά από αμέτρητα αποτυχημένα «μαγειρέματα».
Μαζί.


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 100 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)