Παιδιά ενός κατώτερου Θεού

metanastes

Χιλιοειπωμένη φράση: Παιδιά ενός κατώτερου Θεού.

Το δράμα αυτή τη φορά στη γειτονιά μας.Στο σπίτι μας. Συνεχίζεται μέρες πολλές. Η καθημερινότητά μας έχει αλλάξει. Η μια ματιά στο πολιτικό σκηνικό με τις προεκτάσεις που αυτό έχει, και η άλλη στη Μυτιλήνη.

Καθημερινά πια τα επεισόδια μεταξύ Σύριων μεταναστών και των αρχών του νησιού που προσπαθούν να διατηρήσουν μια τάξη και μια ηρεμία.

Ξύλο, πετροπόλεμος, τραυματισμοί, κραυγές αγωνίας και πόνου.

metanastesΉρθαν από κατεστραμένη χώρα ψάχνοντας μια ασφαλή γωνιά στη ζωή. Φτάσαμε στη μέρα που ο αριθμός των προσφύγων στο νησί είναι πραγματικά άγνωστος. Το πρωί του Σαββάτου κάποιοι προσπάθησαν να καταλάβουν ένα πλοίο το Τερα Τζετ που επρόκειτο να αναχωρήσει για Πειραιά με 400 κενές θέσεις αφού τα δικαιολογητικά των ανθρώπων αυτών που θα μπορούσαν να τις καλύψουν , δεν ήταν έτοιμα από τις αρχές. Και ο κόσμος αντέδρασε.

 

Ένας πρόσφυγας τραυματίσθηκε σοβαρά και αρκετοί άλλοι με πιο ελαφριά τραύματα οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο. Τα ξημερώματα της Κυριακής φεύγει το πλοίο Ελευθέριος Βενιζέλος μα με τι επιβάτες; Αφού μέχρι αργά το βράδυ δεν είχαν εκδοθεί καν εισητήρια… Στην Πλαζ του νησιού ακόμα και σήμερα έδεσε μια βάρκα με 60-70 μετανάστες που κατέβηκαν και μπήκαν στο νησί. Δήμαρχος και Εισαγγελέας «τρώγονται σαν τα κοκόρια» αλλά δυο άνθρωποι δεν είναι δυνατό να λύσουν το μεταναστευτικό πρόβλημα της Ευρώπης;

«3.000.000 ίσως και παραπάνω πρόσφυγες περιμένουν απέναντι, για να έρθουν», λέει με απόγνωση ο Δήμαρχος του νησιού.

Ιστορίες καθημερινής τρέλας. Που πλέον εξωθούν χιλιάδες μετανάστες στα άκρα, με την υπομονή τους να εξαντλείται… Την υπομονή των προσφύγων και την υπομονή των αρχών, και των κατοίκων του νησιού και όλων των περιοχών που φιλοξενούν αυτό το πρωτοφανές κύμα μεταναστών, των τελευταίων μηνών.

metanastes-2

«Δεν θα στήσουμε κάλπες για τις επικείμενες εκλογές», τονίζει ο Δήμαρχος και καλεί τον κόσμο να μην ψηφίσει. Αν οι απεγνωσμένες φωνές τους για αποκλιμάκωση της κατάστασης δεν εισακουσθούν άμεσα, δηλώνουν διατεθειμένοι να υλοποιήσουν την «απειλή» τους.

20.000 (αν και όπως όλα δείχνουν ο αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος και μεγαλώνει μέρα με τη μέρα) ανθρώπινες βασανισμένες ψυχές, περιμένουν τα ταξιδιωτικά έγγραφα που θα τους δώσουν μια ανάσα ελπίδας.

Και πολλές οι χιλιάδες ψυχές όμως, των ντόπιων Ελλήνων πολιτών στα σημεία φιλοξενίας αυτών των προσφύγων, που αγωνίζονται να διατηρήσουν την καθημερινότητά τους, τις δουλειές και τις οικογενειές τους αλώβητες από το χάος που επικρατεί.

Σε μια Ευρώπη που άργησε να ακούσει τις ανάγκες των λαών και τις φωνές των πολιτών της.

Παιδιά ενός κατώτερου Θεού άραγε, είναι μόνον οι μετανάστες;

ThinkingPeople.gr


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 79 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)