Bye Bye κατάθλιψη…

katathlips

Είμαι η Τίνα και 3.5 χρόνια έχω κατάθλιψη, ναι καλά διαβάσατε έχω κατάθλιψη ούτε η πρώτη είμαι, ούτε η τελευταία. Είμαι η Τίνα έχω κατάθλιψη και το παλεύω όσο μπορώ, μόνη μου χωρίς βοήθεια για να δείξω στον εαυτό μου τη θέληση και την δύναμη που κρύβω μέσα μου.

Δεν έχει σημασία από πού προέκυψε η κατάθλιψη –τα παλιά μένουν στα παλιά- σημασία έχει ότι περνάω ψυχολογικές μεταπτώσεις, μια γελάω μια κλαίω και θέλω να κοιμάμαι συνέχεια, άλλωστε ο « ύπνος είναι και ο πιο γλυκός μου θάνατος» δεν σκέφτομαι τίποτα και δεν στεναχωριέμαι, απλά κοιμάμαι συνέχεια.

H κατάθλιψη σε αποξενώνει, σε κάνει να κλείνεσαι στον εαυτό σου και ζεις με τις αναμνήσεις και με τον Μορφέα που παραμονεύει κάθε βράδυ, σε κάνει να νιώθεις “δεύτερη” και ότι δεν αξίζεις, πνίγεσαι και πιέζεσαι και ξεσπάς γιατί είσαι κλεισμένη μέσα σε 4 τοίχους.

Η κατάθλιψη θέλει υπομονή και κότσια για να την αντιμετωπίσεις, θέλει να έχεις πραγματικούς φίλους που νοιάζονται για σένα και όχι τοξικούς που σε μειώνουν συνέχεια, θέλει την στήριξη από την οικογένειά σου και θέλει και την βοήθεια ειδικού για να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις τις ανασφάλειές σου.

Πάνω από όλα όμως θέλει να χαμογελάς σε κάθε δυσκολία σου, ακόμα και όταν μέσα σου πονάς, χαμογελάς και κάνεις τους άλλους να ανησυχούν.

Πέρασαν 3.5 χρόνια από τότε που έπαθα το πρώτο σοκ και δεν ήξερα τι μου συμβαίνει και τώρα είμαι στην φάση που όποτε νιώθω ότι πνίγομαι να ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω. Η κατάθλιψη εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες ανεξαιρέτως, και στους άντρες και στις γυναίκες και τους χτυπάει όταν έχουν κάποια στεναχώρια σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής τους.

Μην περιμένεις ότι θα σου σταθούν όλοι δίπλα σου, άλλοι θα σε χλευάσουν , άλλοι θα πουν ότι το κάνεις επίτηδες για να σε λυπηθούν και ότι θες πάντα να είσαι στο επίκεντρο ή ότι θες να είσαι το θύμα, άλλοι θα πουν ότι σιγά που πάσχεις από κατάθλιψη και λίγοι είναι αυτοί που θα σε καταλάβουν, αυτοί που θα σου σταθούν και σε παρηγορήσουν και ίσως και οι ίδιοι να περνάνε κάτι αντίστοιχο.

Είμαι η Τίνα και είμαι καλά, χαμογελάω ακόμα και όταν έχω τις μαύρες μου, στηρίζω όσους περνάνε τα ίδια και δεν ασχολούμαι με εκείνους που θέλουν μόνο το κακό μου.

Μην ξεχνάτε ότι και στις εποχές που ζούμε ο καθένας εμφανίζει διαφορετικούς τύπους κατάθλιψης και το περνάει με τον δικό του τρόπο. Άλλοι θέλουν γύρω τους τα αγαπημένα τους πρόσωπα και άλλοι προτιμούν να τους χάσουν παρά να τους κουράζουν με τις ψυχολογικές μεταπτώσεις τους, σε αυτό το στάδιο είμαι εγώ αλλά μετά κατάλαβα πως έχασα σημαντικούς ανθρώπους από δίπλα μου.

Να χαμογελάτε γιατί σας αξίζει, να χαμογελάτε σε όλα και μην διστάσετε να ζητήσετε την βοήθεια ενός ψυχολόγου θα σας ακούσει και θα είναι εκεί για εσάς ανά πάσα στιγμή, αλλά μην περιμένετε να κάνει θαύματα, αν εσείς οι ίδιοι δεν παλέψετε με την κατάθλιψη, η δύναμη είναι μέσα σας αρκεί να το πιστέψετε και να βοηθήσετε τον εαυτό σας.

Bye Bye κατάθλιψη και να μην έρθεις ποτέ ξανά στην ζωή μου…

Γράφει η Τίνα Μιχαηλίδου

ThinkingPeople.gr


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 604 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)