Πόση είναι η αλήθεια που αντέχεις;

the_mirror_knows_her_truth_by_emilyamanole-d2xxn7c

Αλήθεια.
Μια τόσο παρεξηγημένη αλλά ταυτόχρονα θελκτική λέξη.
Λέξη, η οποία έχει προκαλέσει ατελείωτους «πονοκεφάλους» στους φιλοσόφους ανά τους αιώνες προσπαθώντας να την ερμηνεύσουν. Άλλοι ακόμη προσπάθησαν να διαμορφώσουν τη ζωή τους πάνω σε αυτή· να χτίσουν «αληθινές» σχέσεις, «αληθινή» προσωπικότητα, «αληθινές» πολιτείες (βλέπε Πλάτωνα).

Είναι ωστόσο κάτι υπαρκτό η αλήθεια; Εννοώ…Υπάρχει κάτι που να είναι αληθινό στον κόσμο που ζούμε; Και έστω ότι υπάρχει, είναι όντως θετική αυτή η έννοια;

Ας ρίξουμε μια ματιά στην πραγματικότητα.

Ζούμε στην εποχή που ολόκληρος ο κόσμος στηρίζεται στη φαντασία.

Η ιατρική έχει την ικανότητα πλέον να σου δημιουργήσει χαρούμενα συναισθήματα απλά και μόνο παίρνοντας ένα χαπάκι. Οι διαφημίσεις σε βομβαρδίζουν καθημερινά με άχρηστες και ψεύτικες πληροφορίες προκειμένου να σου πουλήσουν κάποιο προϊόν. Η κοινή γνώμη διαμορφώνεται μέσω ετεροκατευθυνόμενων πνευματικών ανθρώπων που στοχεύουν στην επίτευξη συμφερόντων. Οι ειδήσεις μέσω προπαγάνδας σου προβάλλουν αυτά που οι ίδιοι θέλουν να ξέρεις. Με την ίδια τακτική σου αποκρύπτουν σημαντικές πληροφορίες εφόσον κρίνουν πως η δημοσιοποίηση αυτών μπορεί ενδεχομένως να τους βλάψει. Σου δημιουργούν «πιστεύω» και σε φανατίζουν με αυτά παραπλανώντας σε και κάνοντας σε υπόδουλο. Τα είδωλα που θαυμάζεις εξίσου κάθε άλλο παρά αληθινά είναι. Η ζωή τους προβάλλεται όμως με τα πιο ζεστά και φωτεινά χρώματα σε σένα και εμένα.

Και ας επεκταθούμε σε πιο προσωπικό επίπεδο.

Η ίδια σου η ζωή πλέον ταυτίζεται με τη «φούσκα» που έχεις δημιουργήσει στο facebook και στο instagram. Νομίζεις πως είσαι αυτό που προβάλλεις. Φυσικά κάθε άλλο, παρά πραγματικό είναι το «προϊόν» που έχει το όνομά σου. Δοκίμασε να σβήσεις το λογαριασμό σου στο facebook. Αυτομάτως μετατρέπεσαι σε «φλώρο». Σε ρωτούν «Πού ζεις εν έτει 2015;;». Είσαι «μη αληθινός» αφού δεν έχεις διαδικτυακή ταυτότητα. Δεσμεύεσαι από την αλήθεια που σου προβάλλουν και καταπατάς την αλήθεια που κρύβεις μέσα σου. Τις δικές σου πραγματικές επιθυμίες. Τον πραγματικό σου εαυτό, που τυχαίνει να μην είναι τόσο cool όσο ο εικονικός σου εαυτός, για το μοναδικό λόγο του ότι είναι αληθινός.

Η αλήθεια που γνωρίζουμε (όλως τυχαίως) ταυτίζεται πάντα με την καλοπέραση, με την επιτυχία, με την επίδειξη πλούτου, με την ιδανική εικόνα στα κοινωνικά δίκτυα, με τη δόξα στον κοινωνικό περίγυρο, με την αγορά άχρηστων πραγμάτων και τη διαφήμισή τους.

Με βρίσκεις υπερβολική;

Για ρίξε μια ματιά στον εαυτό σου! Αν είσαι γυναίκα διστάζεις να κάνεις την έξοδο σου χωρίς ίχνος μακιγιάζ και αν είσαι άνδρας δυσκολεύεσαι να φλερτάρεις χωρίς να χρησιμοποιήσεις ψεύτικα λόγια και υποσχέσεις. Και αν ωστόσο δοκιμάσεις να «παίξεις» δίκαια, τις περισσότερες φορές βρίσκεσαι στο περιθώριο.

Που θέλω να καταλήξω;

Δεν είμαστε διατεθειμένοι να λέμε την αλήθεια. Μας αρέσει το ψέμα. Έτσι έχουμε μάθει από τη γέννησή μας· έτσι έχουμε μεγαλώσει. Το ίδιο και οι γονείς μας και οι γονείς των γονιών μας. Γιατί η αλήθεια τις περισσότερες φορές είναι άσχημη και σκληρή. Ενώ το ψέμα έχει την ικανότητα να προσαρμόζεται και να πλάθεται όπως εμείς το επιθυμούμε.

Ίσως έχουμε μπερδέψει εξαρχής την έννοια της αλήθειας με το ιδανικό που θα θέλαμε να ισχύει. Αυτό που όλοι ονειρευόμαστε σαν πραγματικό.

Η αλήθεια είναι από τη φύση της άχαρη και άβολη. Γι αυτό άλλωστε αποτελεί μειονότητα στον κόσμο μας. Αν είσαι διατεθειμένος να αντέξεις τις συνέπειες που αυτή αποφέρει τότε γίνεσαι αληθινός, χωρίς να συνεπάγεται όμως ότι θα είσαι ευτυχισμένος. Χρειάζεται «γερό στομάχι» για να αποκτήσεις αληθινή ταυτότητα. Όλοι γνωρίζουμε ποιοι είμαστε πραγματικά, όπως ενδόμυχα ξέρουμε τι συμβαίνει γύρω μας. Η απόφαση είναι δική σου.

Γράφει η Μαρία Βέργου.

Πηγή


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 149 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)