Τα παιδιά μας στην εποχή της κρίσης…..

3c62a52433279cb989a5778a8860e1be

Πότε έφτασε Ιούλιος, χαμπάρι δεν πήρα.
Κι από την άλλη είναι κι αυτό το καλοκαίρι τόσο γκριζαρισμένο που μοιάζει αυτός ο περίφημος ελληνικός ήλιος να ξέχασε να περάσει από την γειτονιά μας.

Κι όμως είναι εδώ. Ανάμεσα σε ναι και όχι, ηλεκτρονικές μάχες και διαξιφισμούς, λεκτικές αντιπαραθέσεις χωρίς όριο πίσω από πληκτρολόγια, την ώρα που κλείνουν όλα τα μέσα επικοινωνίας, μοιραζόμαστε όλοι, μα όλοι όμως ένα κοινό μούδιασμα κι ένα κοινό φόβο.

Ότι και να λέμε, ότι και να πιστεύουμε, ότι και να υποστηρίζουμε, το μόνο σίγουρο είναι πως τίποτα δεν θα είναι ίδιο από δω και πέρα. Και αυτό, πρέπει να το εμπεδώσουμε γρήγορα και να πιάσουμε το νήμα από κει.

Φτιάξε ένα παραμύθι με στρογγυλεμένες γωνίες ανάλογα την ηλικία του και βάλτο στην ζωή του. Μην ξεχνάς ποτέ πως οι γυάλες που βάζουμε μέσα τα παιδιά κάποια στιγμή δεν θα τα χωράνε.

Κι αν όλα όσα αλλάζουν γύρω μας μουδιάζουν εμάς, σκέψου τι κάνουν στα παιδιά. Στα παιδιά εκείνα που μας βλέπουν μαγκωμένους, προβληματισμένους κι η απάντηση που τους δίνουμε, ως συνήθως στο «τι έχεις μαμά;» είναι «τίποτα αγάπη μου». Λες κι έχει γίνει αυτοματισμός αυτό το «τίποτα».

Κάνε μια παύση λοιπόν και πάμε να αλλάξουμε την απάντηση. Γιατί τα παιδιά που μεγαλώνουμε, δεν είναι ανόητα. Είναι σφουγγαράκια και ρουφάνε όλα τα δεδομένα γύρω τους. Κι είτε θα επιλέξεις να τους αφήσεις ερωτιματικά που θα γίνουν ανασφάλειες, είτε θα τους δώσεις απαντήσεις και θα τους δώσεις δύναμη.

Ναι, δεν μπορείς να τα πανικοβάλεις. Δεν μπορείς να τους μιλήσεις με οργή αλλά μπορείς να τους εξηγήσεις πως γύρω μας, σε πράγματα που μπορεί να μην αντιλαμβάνονται απόλυτα, αλλάζουν τα δεδομένα. Οι ρυθμοί είναι άλλοι πια και το μέλλον δεν είναι σίγουρο. Κακά τα ψέματα, ποτέ δεν ήταν…

Γιατί τα παιδιά που μεγαλώνουμε, δεν είναι ανόητα. Είναι σφουγγαράκια και ρουφάνε όλα τα δεδομένα γύρω τους. Κι είτε θα επιλέξεις να τους αφήσεις ερωτιματικά που θα γίνουν ανασφάλειες, είτε θα τους δώσεις απαντήσεις και θα τους δώσεις δύναμη.

Κι όσο όλα αλλάζουν, του θυμίζεις, πως έχει κάποιες σταθερές. Εσένα, το γονιό του. Την αδιαπραγμάτευτη αγάπη σου. Του θυμίζεις πως η ασφάλειά του, είσαι εσύ. Ακόμα κι αν πρέπει να μειώσετε τις βόλτες στον παιδότοπο, ακόμα κι αν πρέπει οι επισκέψεις στο παιχνιδάδικο να περιοριστούν και οι διακοπές να προσαρμοστούν σε νέα δεδομένα, εσύ, θα φροντίσεις να κάνεις τα πάντα για να χαμογελάει.

Τώρα η καθημερινότητα θα έχει πιο πολλές βόλτες στο πάρκο της γειτονιάς και μπουγέλα στο μπαλκόνι. Και πιο αληθινές αγκαλιές. Γιατί θα καταλάβεις πως εσύ θα τις έχεις πιο πολλή ανάγκη.

Το παιδί, κανένα παιδί, δεν φταίει σε τίποτα γι’αυτά που γίνονται γύρω του. Όμως τις επιπτώσεις, θα τις νιώσει και εκείνο. Τις νιώθει ήδη. Και με το να του λες πως «δεν τρέχει τίποτα», το μόνο που κάνεις είναι να χάνει την εμπιστοσύνη του σε εσένα. Φτιάξε ένα παραμύθι με στρογγυλεμένες γωνίες ανάλογα την ηλικία του και βάλτο στην ζωή του. Μην ξεχνάς ποτέ πως οι γυάλες που βάζουμε μέσα τα παιδιά κάποια στιγμή δεν θα τα χωράνε.

Κι όσο όλα αλλάζουν, του θυμίζεις, πως έχει κάποιες σταθερές. Εσένα, το γονιό του. Την αδιαπραγμάτευτη αγάπη σου.

Του οφείλεις την αλήθεια που μπορεί να διαχειριστεί. Χωρίς υπερβολές και τραγικότητες. Του οφείλεις την ειλικρίνεια της ζωής σου. Δεν πειράζει αν το παιδί σου σε δει στεναχωρημένο. Δεν πειράζει ακόμα κι αν σε δει να κλαις. Σε έχει ξαναδεί μην γελιέσαι, γιατί κάθε παιδί μπορεί και διαβάζει το μέσα σου. Η διαφορά είναι πως τώρα, δεν θα του απαντήσεις «είμαι καλά».

Μπορείς να του πεις πως ανησυχείς. Μπορείς να του πεις πως είσαι προβληματισμένη. Δεν έχεις δικαιώμα να του μαθαίνεις να προσποιείται πως «είναι όλα καλά».

Δεν πειράζει αν το παιδί σου σε δει στεναχωρημένο. Δεν πειράζει ακόμα κι αν σε δει να κλαις. Σε έχει ξαναδεί μην γελιέσαι, γιατί κάθε παιδί μπορεί και διαβάζει το μέσα σου. Η διαφορά είναι πως τώρα, δεν θα του απαντήσεις «είμαι καλά».

Είσαι όμως υποχρεωμένη, να του δώσεις την ασφάλεια, πως ακόμα κι αν γύρω σας ο κόσμος χάνεται, ακόμα κι όταν όλα θα αλλάζουν, θα έχει εσένα. Θα έχει την αγκαλιά σου, την προστασία σου, την αγάπη σου.

Στα μάτια του κάθε μέρα, είσαι μια super mom που τα καταφέρνει όλα. Και τώρα, αυτό θα κάνεις. Θα φοβάσαι αλλά θα δίνεις τις μάχες σου και στο τέλος τους, είτε χαμένη, είτε κερδισμένη, θα τα βάζεις για ύπνο, θα βγάζεις την στολή της super mom και θα παίρνεις μερικές ανάσες μέχρι να ξαναρχίσεις από την αρχή.
Και να σου πω ένα μυστικό;

Super moms, DO cry, κι αυτό τις κάνει αληθινά ανίκητες!!!


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 190 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)