Και γιατί να αντέξει ο έρωτας;

Screen-Shot-2013-05-22-at-6.48.41-PM

Ο έρωτας δε σε ρωτάει, έρχεται απαιτητικός και σε χτυπάει με τα βέλη του, σε καλεί στην απεραντοσύνη του, σε θαμπώνει και σε τυφλώνει με εκκωφαντικά και εκστατικά συναισθήματα.
Ο έρωτας σε ορίζει, δεν ορίζεται…

Και γιατί να αντέξει ο έρωτας;
Ο έρωτας σου χαλάει την καθημερινότητα, δεν αποζητά να γίνει συνήθεια. Ο έρωτας σε πνίγει στον ωκεανό της φαντασίας του, σε προκαλεί και σε προσκαλεί να σπάσεις το κουκούλι που αναπαυτικά σε βολεύει και να γίνεις πεταλούδα, να γίνεις γεράκι και να πετάξεις..
Μπορείς; Αντέχεις;

Και γιατί να αντέξει ο έρωτας;
Ο έρωτας δεν πάει για ψώνια στο σούπερ μάρκετ, δεν πάει τα παιδιά στο σχολείο, δεν πάει στη σπιτονοικοκυρά να πληρώσει το νοίκι. Ο έρωτας δε βγαίνει σε ακριβά εστιατόρια ούτε πίνει κοκτέιλ καπνίζοντας πούρο. Ο έρωτας συχνάζει σε παγκάκια, σε πλατείες και πάρκα, ο έρωτας σέρνεται στην ακρογιαλιά και βουτάει στη θάλασσα τα βράδια, ακόμη και το χειμώνα, εδικά το χειμώνα!
Ο έρωτας δεν βλέπει κανέναν γύρω του, μόνο δυο μάτια που έχει μπροστά του. Δε βάζει σμόκιν ούτε τουαλέτες, δεν πάει στην εκκλησία, δεν αναγνωρίζει κανέναν κοινωνικό θεσμό, κανένα δεσμό και καμία σύμβαση.

Ο έρωτας δε θέλει καν αυτά τα δυο μάτια… Μπορεί να τσακίζει απλά τον ένα, να τον κάνει κύριο ή κυρία Κανένα, να τον αφήνει μισοπεθαμένο στην πόρτα σου, γεμάτο ζωή, γεμάτο απόγνωση, να τον αφήνει τελείως άδειο, να τον σκοτώνει και να τον ανασταίνει κάθε στιγμή.
Ο έρωτας είναι η κόλαση και ο παράδεισος μαζί, ταυτόχρονα, σε ετούτη τη γη.

Ο έρωτας σε καθηλώνει, σε καταπίνει, σε διαλύει, σε λυτρώνει και σε δυναμώνει. Ξυπνάει μέσα σου αρχέγονα ένστικτα, σε κάνει λιοντάρι και ουχί γατάκι.
Ο έρωτας σε παρασέρνει στη δίνη του, σε σκορπάει στους ανέμους και τους αφήνει να σε στροβιλίζουν ατέρμονα καθώς γελάνε μαζί σου.

Ο έρωτας ξέρει μόνο να τρυπάει καρδιές, για λίγο να σε κάνει να νιώθεις θεός – γίνεσαι θεός! – και στη συνέχεια σε καταστρέφει, σε καταποντίζει, σε γειώνει, σε μειώνει, σε στέλνει στο άπειρο, σε εξαϋλώνει.

Ο έρωτας μάτια μου είναι αναπάντεχος και αναπόφευκτος, δεν συνδιαλέγεται, δεν διαπραγματεύεται, σταματάει το χρόνο, σε κερνάει για λίγο ηδονή και ύστερα σε πετάει σαν στυμμένη λεμονόκουπα…

Ο έρωτας δεν αντέχει.. Δεν θα αντέξει!
Ο έρωτας ζει στο ανέφικτο…
Ζήσ’ τον.

Γράφει ο Γιάννης Lat Λεμπέσης.

Πηγή


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 59 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)