Άνθρωποι έρχονται, άνθρωποι φεύγουν

photo_3929_850501

Στην ζωή λένε, κάθε άνθρωπος που συναντάς κάτι φοβάται κάτι αγαπά και κάτι έχει χάσει. Πόσο τυχαίες μπορεί να είναι τελικά οι συναντήσεις στη ζωή μας με ορισμένους ανθρώπους; Σε κάθε περίπτωση, συμβαίνουν για κάποιο λόγο που σαν κομμάτι του παζλ δένει σταδιακά. Έρχονται συνήθως σε κάποια στιγμή της ζωής μας  που είχαμε εσωτερική ανάγκη και την εκφράσαμε.

Δυναμώνουμε έτσι συναισθηματικά και πνευματικά, όταν αυτοί λειτουργούν ως έναυσμα για την εξελικτική μας μεταμόρφωση. Από μηχανής θεοί, θεόσταλτοι, φύλακες άγγελοι, φυλακτά που κουβαλάμε μαζί μας στο μέρος της καρδιάς. Κάποιοι μένουν μαζί μας ορισμένο χρονικό διάστημα, άλλοι μια ολόκληρη ζωή. Παίρνουμε έτσι μαθήματα ζωής είτε ευχάριστα, είτε δυσάρεστα.

Η εμπειρία αυτή, μπορεί να φέρει γαλήνη στην ψυχή μας ή να είναι επώδυνη. Όλα όσα μας έδωσαν τα στιγμιαία να τα χρησιμοποιήσουμε σ’ όλα τα πεδία της ζωής μας ως συναισθηματική και πνευματική επένδυση.

Μετά από λάθος εκτιμήσεις ή και άτυχες στιγμές μπορεί ν’ απογοητευτούμε. Η επικοινωνία μαζί τους θα τελειώσει. Κάποιος από τους δύο θα πει ή θα κάνει κάτι που θα βάλει τέλος.

Κάποιες φιλίες κάνουν τον κύκλο τους. Αυτό δεν σημαίνει πως έφταιξες ή έφταιξαν. Σημαίνει απλώς ότι είστε σε διαφορετικά μονοπάτια.  Όταν  αρχίσουν να σε πληγώνουν ή να σε κρατάνε πίσω με οποιαδήποτε τρόπο, με ζήλια, απόρριψη και άλλα αρνητικά σημάδια, είναι καιρός να πάρεις αποστάσεις, να τους αφήσεις να πάρουν την πορεία τους. Τους συνάντησες για να ωριμάσουν τον ανθό της πραγματικής φιλίας που θα συναντήσεις.

Υπάρχει λόγος  ακόμη  και που η πρώτη σου αγάπη ίσως δεν κράτησε. Ο πρώτος χωρισμός θα σου φανεί σαν το χειρότερο πράγμα που έζησες ποτέ. Όταν όμως περάσει ο καιρός και το κοιτάξεις από απόσταση θα καταλάβεις γιατί όλοι σου έλεγαν ότι δεν ήταν γραφτό. Ένας φοβάται να δεθεί, άλλος φοβάται να αισθανθεί. Γεμίσαμε από ανθρώπους που φοβούνται και τελικά πολλές φορές κινδυνεύουμε να  μείνουμε μόνοι μας, όχι κυριολεκτικά, αλλά και εσωτερικά.

Σε στιγμές αδυναμιών της ζωής, ο κάθε άνθρωπος που θα συναντούσαμε θα φάνταζε σωτήρας. Ένας θησαυρός που μαζί του  θ΄ αναδυόμασταν στην επιφάνεια της ζωής για να μην ζούμε επιφανειακά, αλλά διάφανα.

Τους ανεβάζουμε σ’ ένα βάθρο προσκυνώντας την τύχη μας που τους γνωρίσαμε. Οι ίδιοι στέκουν αγάλματα κομψά, απρόσιτα, κι απόμακρα.

Το σπουδαιότερο είναι να απολαύσεις και να γιόρτασεις το ταξίδι αυτών των συναντήσεων. Ανθρώπων που τελικά είναι  σαν εσένα και ίσως  οι καταστάσεις της ζωής τους να είναι  δυσκολότερες και από τις δικές σου. Δεν είναι μόνο ο προορισμός που έχει σημασία. Ποτέ μην παίρνεις τα πράγματα προσωπικά. Το τι κάνουν οι άλλοι, αντικατοπτρίζει το τι συμβαίνει στη δική τους ζωή και το πιθανότερο είναι ότι έχει μικρή ή και καμία σχέση μαζί σου. Αυτοί που είχαν πληγωθεί συνήθως πληγώνουν. Εσύ απλώς αγάπα.

Ο κόσμος είναι ο καθρέφτης μας. Αυτά που αγαπάμε στους άλλους είναι μια αντανάκλαση όσων αγαπάμε στον εαυτό μας. Αυτά που μας και δεν αποδεχόμαστε στους άλλους είναι σίγουρα με τα οποία  θα θέλαμε να ντύσουμε τον χαρακτήρα μας.

H ευτυχία τελικά πηγάζει από μέσα μας. Σπαταλάμε άφθονο χρόνο στη ζωή μας, ψάχνοντας την επιβεβαίωση και την έγκριση από τον έξω κόσμο. Η πηγή τελικά είμαστε εμείς. Εκεί πρέπει να ψάξουμε. Όλοι είμαστε φως, είμαστε δημιουργικοί.

Μοιράσου τη σοφία σου, την αγάπη σου, τα ταλέντα σου. Μοιράσου ελεύθερα και θα εκπλαγείς από το πόση ομορφιά θα επιστρέψει στη ζωή σου. Το να δίνεις είναι το μυστικό για να παίρνεις.

Μάθε να μη δίνεσαι υπερβολικά και σε κανέναν, γιατί σίγουρα δε θα εκτιμηθεί. Κρατά μυστικά κομμάτια του εαυτού σου φυλαγμένα σαν κόρη οφθαλμού. Η ισορροπία είναι το κλειδί.

Μάθε τον χορό της ζωής και ναι, έχει τις στροφές, αλλά και τα γυρίσματά της. Να έχεις όμορφα όνειρα, όραμα. Να κυνηγάς με πάθος. Μην προσκολλάσαι όμως σ’ αυτά. Να είσαι ευέλικτος και πρόθυμος να πας όπου η ζωή σε πάει.

Μη σοβαρεύεις την ζωή.  Χαμογέλασε. Κάνε τρέλες. Πάρε ρίσκα. Διασκέδασε.

Ο φόβος είναι συνήθως μια πολύ καλή ένδειξη, για να μας δείξει τα θέλω μας. Είναι ο φάρος που σε καθοδηγεί. Μάθε από το παρελθόν σου και απόλαυσε τις όμορφες αναμνήσεις, μην προσκολλάσαι όμως σ’ αυτές και μην τις αφήνεις να σε στοιχειώνουν. Ονειρεύσου  για το μέλλον, αλλά μην αφήνεις να σου γίνεται εμμονή. Απόλαυσε το τώρα, της στιγμής. Άνοιξε τα μάτια στο μέλλον που απλώνεται μπροστά σου.

Συνδεόμαστε όλοι σε μια μεγάλη, ανθρώπινη οικογένεια. Κανείς δεν είναι καλύτερος ή χειρότερος από κάποιον άλλο, βρισκόμαστε απλώς σε διαφορετικά σημεία του ταξιδιού μας, ν’ αντιμετωπίζουμε τη ζωή όσο καλύτερα μπορούμε.

Δεν είμαστε το κέντρο του σύμπαντος. Μην τυφλώνεσαι από εγωισμό. Αυτό που σου κάνουν μην το κάνεις, γιατί κάποια στιγμή θα το εισπράξεις και εσύ.

Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας, μας λένε άλλοι τι να κάνουμε, πώς να σκεφτούμε, τι είναι ωραίο πάνω μας, τι σημαίνει επιτυχία. Ξέχνα τα όλα. Νιώσε ελεύθερος να δεις πίσω από αυτά. Σκέψου εσύ για εσένα. Σπάσε τα καλούπια. Έχε τους ανθρώπους αυτούς ως πυξίδα, να θυμάσαι όμως πάντα, πως το  ταξίδι  είναι όλο δικό σου. Υπάρχει και τύχη όμως, που χτυπά γελαστή την πόρτα.

Η τύχη είναι το ψευδώνυμο του θεού, όταν δε θέλει να βάλει την υπογραφή του.
Théophile Gautier,   1811-1872,   Γάλλος ποιητής & συγγραφέας

Γράφει η Νίκη Ατζέμογλου

Πηγή


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 162 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)