Μη θεοποιείς τον έρωτα

321003_501260409925054_1093416248_n

Μη θεοποιείς ποτέ κανέναν και περισσότερο από όλους τον έρωτα.

Δεν είναι θεός ο έρωτας. Εγωιστής είναι.

Πολλές φορές τα ζητά όλα. Ακόμη και να παραιτηθείς από το να είσαι ο εαυτός σου.

Δεν είναι ατόφιο συναίσθημα. Είναι πάθος, εξάρτηση, αδυναμία, λαχτάρα, αναστάτωση.

Ο έρωτας γοητεύει και δημιουργεί ψευδαισθήσεις. Έχεις την αίσθηση πως κάτι μαγικό συμβαίνει μέσα σου.

Όμως, κανείς δεν έχει μαγικές ιδιότητες, πόσο μάλλον κάποιος που ερωτεύεσαι.

Υπερεκτιμάς ένα πρόσωπο και το θεωρείς καλύτερο από ό,τι είναι.

Συχνά κάνεις το λάθος να μετατοπίζεις το κέντρο βάρους σου σε αυτό.

Γιατί ο έρωτας δημιουργεί συναισθηματικό χάος και σε κάνει ευάλωτο.

Δεν θα έπρεπε όμως να σε κάνει εύθραυστο.

Δεν θα έπρεπε να παραμερίζεις τις προσωπικές ανάγκες και επιθυμίες σου, για να ζήσεις τον οποιοδήποτε έρωτα.

Να ζεις τον έρωτα μέχρι τέλους, ναι. Να θυσιάζεις τον εαυτό σου για τον έρωτα, όχι.

Είναι λάθος να μετράς το μέγεθος ενός συναισθήματος με το πόσο υποφέρεις ή πόσα προσωπικά «θέλω» απαρνιέσαι για κάποιον.

Η θυσία δεν είναι το σωστό μέτρο. Η απόλαυση της ερωτικής διαδρομής είναι.

Γιατί μπορεί ο έρωτας να  είναι δυνατός, έντονος, απαιτητικός, όμως είναι επίσης φευγαλέος.

Πόσο διαστροφικό είναι να επενδύεις σε κάτι που διαρκεί λίγο;

Οτιδήποτε σε μεγάλη ένταση φθίνει -συνήθως- γρήγορα. Είναι κουραστικό να επιθυμείς παθιασμένα.

Καλύτερο από το να ζεις έναν έρωτα, είναι να ζεις μια ζωή γεμάτη έρωτα.

Έρωτα που δεν θα σε φυλακίζει, δεν θα ζητά. Δεν θα κατακρίνει. Δεν θα σε πνίγει.

Δεν θα φοβάται να σου δώσει χρόνο με τον εαυτό σου, δεν θα φοβάται πως θα σε χάσει.

Δεν θα επιθυμεί από εξάρτηση ή από ανάγκη, απλώς θα θέλει εσένα όπως είσαι, όχι όπως θα ήθελε να είσαι.

Δεν θα προσπαθεί να επιβάλλει τον τρόπο του, αλλά θα προσπαθεί να βρει ένα κοινό τρόπο, κάποιον που να ταιριάζει και στους δυο.

Αλλά δεν τολμάς να δείξεις από την αρχή αυτό που είσαι, όποιος κι αν είσαι.

Το ξέρεις κι εσύ πως είναι πολύ δύσκολο να αφεθείς στον έρωτα.

Αλλάζεις ή κάνεις πίσω για χάρη του, προσπαθείς να εντυπωσιάσεις, στολίζεσαι με λέξεις και συμπεριφορές.

Μελετάς πρακτικές. Μεθάς τον άλλο με μυστήριο. Δημιουργείς προσμονή.

Και ξαφνικά έρχεται η ώρα που πρέπει να σταθείς απέναντι στον άλλο, γυμνός από τα στολίδια.

Απορείς που ο άλλος σε βλέπει αλλαγμένο.

Φταίει εκείνος που σε βλέπει με μάτια που ξεθόλωσαν όταν το πέπλο του έρωτα έφυγε από μπροστά του, αλλά ίσως φταις και εσύ που δεν έδειξες την πραγματική σου διάσταση, αυτή που φύλαγες από φόβο μήπως δεν αρέσει στον έρωτα και σου φύγει.

Μα τι να τον κάνεις τον έρωτα, αν δεν σε θέλει όπως είσαι;

Γι’ αυτό σου λέω. Να μη θεοποιείς ποτέ κανέναν. Ούτε καν τον έρωτα.

Λένε πως όλοι μας κρύβουμε μέσα μας ένα μικρό θεό.

Αν τον ανακαλύψεις, θα διαπιστώσεις πως τελικά δεν εξαρτάσαι εσύ από τον έρωτα, αλλά ο έρωτας εξαρτάται από εσένα.

Επειδή κανένας έρωτας δεν μπορεί να σε ταξιδέψει στον παράδεισο, αν εσύ ο ίδιος δεν είσαι έτοιμος να πας.

Κανένας έρωτας δεν μπορεί να σου χαρίσει ευτυχία, αν εσύ δεν έχεις τη διάθεση να την εισπράξεις.

Εσύ ορίζεις τον έρωτα που θέλεις στη ζωή σου.

Πηγή


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 133 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)