Φοβόμαστε να βαρεθούμε σε μια σχέση;

ainstain

Είναι χειρότερο να φοβάσαι ή να βαριέσαι; Ιδού η απορία. -Gertrude Stein

Αν όμως και φοβάσαι και βαριέσαι, τι γίνεται; Και αν αυτό που φοβάσαι είναι μην τυχόν και βαρεθείς στη σχέση σου, τότε τα πράγματα είναι ακόμα πιο σκούρα.

Δεν μπορώ παρά να γελάσω όταν διαβάζω άρθρα του τύπου «πώς να μην σας βαρεθεί», «πώς να μην πλήξετε μέσα στη σχέση σας» και άλλα τέτοια.

Υπάρχει δηλαδή άνθρωπος που υποστηρίζει πως δε βαριέται ποτέ στη ζωή του; Πού δε βαριέται κάποιες στιγμές τον ίδιο του τον εαυτό;

Εν αρχή ην η πλήξις, κοινώς γνωστή ως «χάος». Ο Θεός βαρέθηκε την πλήξη και δημιούργησε τον ουρανό, τη γη, τα νερά, τα ζώα, τον Αδάμ, την Εύα. Και οι τελευταίοι, που βαρέθηκαν με τη σειρά τους στον Παράδεισο, έφαγαν τον απαγορευμένο καρπό. Και ο Θεός τους βαρέθηκε και τους έδιωξε από τον Παράδεισο. -Alberto Moravia

Αν φοβόμαστε να νιώσουμε τη βαρεμάρα, το πιο πιθανό είναι όταν έρθει να ψάχνουμε για αιτίες και για φταίχτη.

Βαριόμουνα,
να πώς άρχισε.
Με έκανε να βαριέμαι,
να πώς τελείωσε.
(Αλέξανδρος Δουμάς)

Πάντα έβλεπα τη βαρεμάρα με καλό μάτι. Πάντα δεχόμουν τις στιγμές βαρεμάρας μου με χαλαρότητα.

Η βαρεμάρα με βοηθάει να αναγνωρίσω αυτά που μου προσφέρουν χαρά και ευχαρίστηση και να νιώσω ευγνωμοσύνη για αυτά. Μου δίνει χρόνο για ανασυγκρότηση δυνάμεων. Με βοηθάει να δω τον εαυτό μου σε χαλαρούς ρυθμούς. Να αξιολογήσω αν όσα έχω στη ζωή μου θέλω να συνεχίσω να τα έχω. Και αν τελικά αποφασίσω να αλλάξω κάτι, δεν μου φταίει αυτό το κάτι, δεν μου φταίει κανείς βασικά. Εγώ άλλαξα και θέλω άλλα.

Κάπως έτσι είναι και στις σχέσεις. Αν κάποια στιγμή βαρεθώ, ας μη βιαστώ να κρίνω τον άλλον ή τη σχέση, γιατί ενδέχεται να έχω αλλάξει εγώ ως άνθρωπος. Ενδέχεται να έχει αλλάξει και ο άλλος ως άνθρωπος. Αλλά μπορώ να τον κατηγορήσω για αυτό;

Πιστεύω πως όταν φοβόμαστε τη βαρεμάρα, αποκτά τελικά στο μυαλό μας μια τερατώδη διάσταση και όταν συμβεί δεν ξέρουμε πώς να τη χειριστούμε. Ενώ στην πράξη μπορεί να είναι πολύ πιο εύκολο να την αντιμετωπίσουμε.

Καταλήγω να βαριέμαι μαζί σου
μόνο και μόνο για να ξεγελάσω
τη δική μου βαρεμάρα.
(Louis Scutenaire)

Αν όμως τη δούμε με άλλο μάτι, μπορεί να μας βοηθήσει να εξελιχθούμε μέσα στη σχέση. Να πάρουμε λίγο χρόνο να αναπνεύσουμε και να αξιολογήσουμε τα συναισθήματα που έχουμε για εμάς, για τον άλλον, για τη σχέση, για τη ζωή γενικά.

Την επόμενη φορά που θα βαρεθούμε σε μια σχέση, πριν αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε τι δεν κάνει ο άλλος καλά και μήπως αυτή δεν είναι η σχέση των ονείρων μας, μπορούμε να ρωτήσουμε τον εαυτό μας:

«Τι μπορώ να μάθω από αυτή τη βαρεμάρα;»

«Τι μου λείπει πραγματικά;»

«Τι μπορώ να κάνω για να νιώσω καλύτερα;»

«Μπορώ να μου επιτρέψω να βαρεθώ για λίγο;»

«Μήπως ο εαυτός μου προσπαθεί να μου πει κάτι συγκεκριμένο;»

Η αποδοχή της βαρεμάρας σε μικρές δόσεις μπορεί να μας γλιτώσει από μια μεγαλύτερη βαρεμάρα, εκείνη της απογοήτευσης από τον εαυτό μας, από τους άλλους ή από τη ζωή.

Ίσως να ανακαλύψουμε πως η βαρεμάρα είναι, ή μπορεί να είναι, και λίγο δημιουργική. Ή ακόμα και αφυπνιστική!

Ίσως οι απαντήσεις που θα πάρουμε να μας οδηγήσουν σε σημαντικές αλλαγές για τον εαυτό μας και τη σχέση μας.

Η πλήξη
είναι ο τριγμός
των μη αξιοποιημένων δυνατοτήτων.
(Saul Bellow)

Γράφει η ψυχολόγος Ματίνα Σταθάκη

ThinkingPeople.gr


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 484 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)