Το Τζίνι σε άκουσε!

tzini

Και μια μέρα εκείνη η επιθυμία να αλλάξει ΚΑΤΙ στη ζωή σου πλησιάζει σε απόσταση αναπνοής. Ναι, το τζίνι σε άκουσε, του έφαγες τ’ αυτιά με τη μουρμούρα σου, πανάθεμά σε, ακόμα κι όταν σκεφτόσουν, εκείνο σε άκουγε.

Your wish is my command!

Κι αντί να παραμιλάς απ’ τη χαρά σου, να χορεύεις χωρίς μουσική, να γελάς χωρίς λόγο… εσύ έχεις παγώσει. Δε λέω, ένα δίκιο το ‘χεις. Δεν είναι λίγο να σκάει ξαφνικά οοοολο αυτό που τόσο καιρό ονειρευόσουν. Νομίζεις πως κάποιος σου κάνει πλάκα, πως κάτι δεν πάει καλά, πως κάτι θα στραβώσει κτλ. Κι εκείνη η συνήθεια να μιζεριάζεις, γιατί δε γίνεται αυτό που θέλεις; Τι θα γίνει τώρα; Με τι θα μελαγχολείς; Καλά αν θες βρίσκεις, δεν το συζητώ. Δεν είναι όμως κρίμα να μην το ευχαριστιέσαι;

Να τα τιμάς τα όνειρά σου. Είναι οι επιθυμίες σου. Είσαι ΕΣΥ ολόκληρος!

Τα ζωγράφισες, τα έγραψες, τα τραγούδησες, τα χόρεψες, τα ζήτησες…

Το αξίζεις. Ήρθε η ώρα να το ζήσεις! Χαμογέλα λοιπόν και προχώρα!

“Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει νασαι υπερήφανος κ’ ευτυχισμένος.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι· τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.”
Καβάφης (Το Πρώτο Σκαλί)

Γράφει η Μαριλένα Χρόνη

ThinkingPeople.gr


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 492 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)