Παραμύθι για παιδιά από ξένους τόπους….

wpid-2014100312370565

Η θεά Αρμονία, κόρη της Αφροδίτης και του Άρη, αδερφή του Φόβου και του Δείμου, παντρεύτηκε τον Κάδμο, τον βασιλιά της Θήβας. Ο γάμος τους ήταν ξακουστός και οι καλεσμένοι εκλεκτοί. Η ζωή τους ήταν ζηλευτή και μυθική, με όλα τα σκαμπανεβάσματα που ήθελε ο λαός να τους καταλογίσει, εξιστορώντας τα παθήματα και τα κατορθώματά τους. Εν τούτοις, στα ύστερά τους χρόνια, έμελλε να μετοικήσουν οι βασιλείς της Θήβας, εγκαταλείποντας τη Βοιωτία, γενέτειρα πατρίδα τους και αφήνοντας τον θρόνο και τη δόξα τους στον εγγονό τους Πενθέα.

Η εναρμόνιση είναι ένας τρόπος προσαρμογής του ατόμου, που κατάγεται από διαφορετικό πολιτιστικό πλαίσιο, σε έναν νέο και διαφορετικό τόπο

Δίχως άλλο λόγο. Πήγαν να ζήσουν τα χρόνια που τους απέμεναν στα χώματα των Ιλλυριών, την σημερινή δυτική βαλκανική χερσόνησο. Η Ιλλυρία, όσο όμορφη και να ήταν, δεν ήταν η Θήβα. Εκεί όμως παρέμειναν, μακριά από την πατρίδα τους, μέχρι το τέλος της ζωής τους. Σαν αυτό ήρθε, ο Δίας τους μεταμόρφωσε σε δράκοντες και τους μετέφερε στα Ηλύσια Πεδία. Στα μέρη του Άδη, όπου η αιώνια άνοιξη και οι πηγές της Λήθης έκαναν τους νεκρούς να λησμονούν. Να αφήνουν στη γη όλα τα δάκρυα του πάνω κόσμου και τις μνήμες από τις πόλεις που δεν θα ξαναδούν.

Από τότε η Αρμονία έγινε λέξη, ουσιαστική, που προσπαθεί με χάρη να συνταιριάξει το πριν και το μετά, το χθες και το αύριο, την πατρίδα και την νέα χώρα, αυτή της υποδοχής. Την φέρει η εναρμόνιση, την κουβαλάει μέσα της. Η εναρμόνιση είναι ένας τρόπος προσαρμογής του ατόμου, που κατάγεται από διαφορετικό πολιτιστικό πλαίσιο, σε έναν νέο και διαφορετικό τόπο. Οι λόγοι που το έφεραν σε αυτό το μέρος, πλείστοι. Κακουχίες και δυστυχία το οδήγησαν στον ξένο τόπο. Ο χρόνος παραμονής στη νέα γη, συνήθως άγνωστος.

Ο άνθρωπος τα βιώματά του τα έχει μέσα του. Μπορεί να φτάσει στη «Γη της Επαγγελίας» με άδεια χέρια, χωρίς μπαγκάζια και τιμαλφή, αλλά αυτά, μαζί με τα ήθη και τα έθιμά του, θα τα μεταφέρει ανέπαφα στον προορισμό τους. Δεν καταστρέφονται, δεν κλέβονται, δεν τα παρασέρνουν τα κύματα του Αιγαίου, δεν τα σκίζουν τα ανθρώπινα συρματοπλέγματα.

Η αφομοίωση, η ισοπέδωση της διαφορετικότητας, η καθιέρωση μιας και μοναδικής κουλτούρας, αυτής της χώρας υποδοχής, καταργεί κάθε έννοια πολυπολιτισμικότητας και εντέλει δεν επιτυγχάνει τον σκοπό της. Οδηγεί στον διαχωρισμό και στην περιθωριοποίηση, στην επιβεβλημένη αμνησία ή στην γκετοποίηση. Αντίθετα, η εναρμόνιση βοηθά στη δημιουργία σχέσεων μεταξύ των ατόμων, στην ομαλή ένταξη των μεταναστών, συνδράμει στην αέναη ανταλλαγή πολιτιστικών στοιχείων και ρυθμίζει με όλο το της το είναι κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά ζητήματα, τιμώντας με κάθε τρόπο την ετυμολογική της προέλευση.

Κι επειδή δεν έχουν όλοι την τύχη να φτάσουν στα Ηλύσια Πεδία για να ξεχάσουν, δεν έχουν όλοι βασιλική καταγωγή και δυνατότητα μετοίκησης κατ’ επιλογή, αλλά μεταναστεύουν και φυγαδεύονται ψάχνοντας μέρος για να επιβιώσουν, ας επιτραπεί στην θεά Αρμονία να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Να συνταιριάξει τις κουλτούρες και τις πολιτισμικές διαφοροποιήσεις, την προσδοκία για ένα καλύτερο αύριο και την νοσταλγία, χωρίς να τις αλλοτριώσει.


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 294 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)
  • Π. Γ.

    η εναρμόνιση στην αρχή και γιατί όχι η ένταξη στην συνέχεια…
    πολύ όμορφο παραμύθι…μακάρι να ήταν πραγματικότητα