Πάρτε τις θάλασσες… Κάνει καλό!!!

thalassa-paralies

Πήγα κι εγώ να κάνω ένα μπάνιο, ως αντίδοτο του καύσωνα! Βαριόμουν για να σας πω την αλήθεια, γιατί οι γυναίκες παίρνουμε μαζί μας και όλη μας την προίκα!

Αλλά μετά σκέφτηκα ότι είναι αμαρτία με σπίτι – τότε που λεφτά υπήρχαν το φτιάξαμε, μην νομίζετε– κοντά στη θάλασσα, να την βλέπω μόνο και να μην την απολαμβάνω.

Πήρα λοιπόν την πραμάτεια μου, την ανιψιά μου, τα καρεκλάκια μου και το freddo cappuccino από την καντίνα και πήγα στην παραλία. Κάθισα στο καρεκλάκι μου και κοίταζα την μικρή μου που με τη σανίδα της πολύ θα ήθελε να φτάσει μέχρι την Τζια, αλλά δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή να την κυνηγάω… και έτσι δεν την άφησα από τα μάτια μου!

Κι εκεί που την παρατηρούσα, ξάφνου έφτασε στα αυτιά μου ένας ήχος, που είχα καιρό να ακούσω και στην αρχή με παραξένεψε… ήταν ο ήχος ενός πηγαίου γέλιου, τέτοιου που κάνει κι εσένα να θέλεις να γελάσεις και ας μην έχεις κανένα συγκεκριμένο λόγο για να το κάνεις εκείνη τη στιγμή.

Στρέφω το βλέμμα μου και βλέπω μια παρέα 30 something να έχουν πέσει κάτω από τα γέλια!

Τους παρατηρούσα ώρα και διαπίστωσα ότι χαμογελούσαν και συχνά! Όμορφη εικόνα.

Και μετά με έπιασε κάτι σαν μανία και άρχισα να παρατηρώ τον κόσμο δεξιά και αριστερά…

Και με μεγάλη μου έκπληξη και ανακούφιση είδα ότι ο κόσμος είχε χαλαρώσει από τα βάρη της καθημερινότητας και απολάμβανε το λατρεμένο γαλάζιο και τον ήλιο! Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι είναι από τα λίγα … αγαθά που δεν έχουν φορολογηθεί ακόμα!

Και άρχισα να σκέφτομαι ότι η θάλασσα κάνει καλό, έστω και για λίγο! Ξεχνάς τα προβλήματα, τις εφορίες, τους λογαριασμούς, τον Τσίπρα και τον Βαρουφάκη με το πουκάμισο που έφερε τα πάνω κάτω στη Βουλή! Ξεχνάς έστω και για λίγο αυτά που αρχίζεις να σκέφτεσαι με το που θα ξυπνήσεις το πρωί.

Είδα γονείς να κάθονται και να χτίζουν κάστρα στην άμμο και το χαμόγελο ήταν ζωγραφισμένο στο πρόσωπό τους, είδα ζευγάρια όλων των ηλικιών να κάθονται δίπλα δίπλα και να ακουμπά ο ένας τον άλλον, είδα γιαγιάδες να τρέχουν από πίσω τα εγγόνια τους και να μην κουράζονται, είδα έναν κύριο να πουλά κουλούρια και να μην αναστενάζει που κανένας δεν αγόραζε, άκουσα γυναίκες να μιλούν για την κυτταρίτιδα που τις ταλαιπωρεί, άκουσα δύο φίλους να κανονίζουν να κάνουν υποβρύχιο ψάρεμα την επόμενη ημέρα, αρκεί να έβρισκαν ψαροτούφεκο, οι δύο ηλικιωμένες κυρίες μπροστά μου συζητούσαν για το τι φαγητό θα μαγείρευαν την επόμενη ημέρα και ήταν τόσο παραστατικές, που η μυρωδιά από τα γεμιστά ήρθε και θρονιάστηκε στην μύτη μου!

Ξαφνικά η παραλία έγινε μια απέραντη παιδική χαρά, με ανθρώπους κανονικούς και όχι κατσουφιασμένους από την πίεση της καθημερινότητας.

Άφησα κι εγώ το καρεκλάκι μου και μπήκα μέσα, να αισθανθώ την δροσιά του νερού και άφησα τον απογευματινό ήλιο να βάφει χρυσά τα μαλλιά μου! Ωραία εικόνα!

Έπαιξα με την ανιψιά μου, γέλασα με την καρδιά μου – πραγματικά αυτό που κατορθώνουν τα παιδιά είναι θαύμα – βγήκα στην αμμουδιά και ζωγράφισα καρδιές!!!

Και έφτασα στο συμπέρασμα ότι η θάλασσα κάνει καλό! Σε ταξιδεύει και παίρνει στα ανοιχτά τους προβληματισμούς, τις έννοιες, τους φόβους, τις φοβίες, τα ερωτηματικά.

Μπορεί να είναι πρόσκαιρο και να διαρκεί λίγο, αλλά αξίζει! Γιατί πραγματική ευτυχία τι είναι; Να γελάς και να πονάει το στομάχι σου από τα γέλια! Να χαμογελάς και να κάνεις ρυτίδες!

Γι΄ αυτό σας λέω! Πάρτε τις παραλίες και τις θάλασσες!!! Χαμογελάστε… και ποιος ξέρει; Η ζωή μπορεί να μας το ανταποδώσει!

ThinkingPeople.gr


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 136 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)