Όταν κρυφάκουσα τους άντρες…

conversation-251x300

Πηγαίνοντας στην δουλειά με το μετρό, πριν από λίγες ημέρες, σκεφτόμουν τι να γράψω για το Thinkingpeople.gr. Δίπλα μου καθόταν ένας νέος άντρας, 30 plus και απέναντί του ο φίλος του. Υπό την προστασία των γυαλιών μου, τους παρατηρούσα διακριτικά. Αφού επιβιβαστήκαμε στην ίδια στάση, άκουσα τα πάντα από την συζήτησή τους. Είπαν για τα χάλια του Παναθηναϊκού, για τα θέματα που αντιμετωπίζουν με την προϊστάμενή τους στη δουλειά, η οποία διανύει μια δύσκολη περίοδο, γιατί την άφησε ο επί 13 χρόνια σύντροφός της αλλά και για την pizza που μοιράστηκαν πριν από τρία χρόνια στο Λονδίνο, όταν είχαν ξεμείνει από χρήματα και περίμεναν από τους γονείς τους να τους στείλουν.

Ήταν ευχάριστοι τύποι, γιατί γελούσαν και δεν μιζέριαζαν πρωί πρωί… Και μετά ακολούθησε μια μικρή παύση, που για να σας πω την αλήθεια, με τρόμαξε… Σταμάτησαν να μιλούν και απλώθηκε μια ησυχία μέσα στο βαγόνι… Στις 07:30 δεν ήμαστε και πολλοί… καταλαβαίνετε!

Ξαφνικά, ακούω τον απέναντί μου, να λέει στον διπλανό μου «Ρε συ, να σου πω, είδες το Κατερινάκι στο Facebook;».

«Το δικό μας το Κατερινάκι;» του ανταπαντά ο άλλος.
«Ναι ρε φίλε. Πώς έγινε έτσι; Τριπλή απ΄ όταν την αφήσαμε στο αεροδρόμιο. Δύο μήνες λείπει και πρέπει να έβαλε 15 κιλά. Έκλεισε παντού».
«Είναι μέχρι να προσαρμοστεί στις συνθήκες του Λονδίνου» απαντά ο διπλανός μου.
«Φίλε, πρέπει να της το πούμε διακριτικά. Είναι φίλη μας. Δεν αξίζει την αλήθεια; Αλλά δεν πρέπει να την πληγώσουμε. Γυναίκα είναι. Ξέρω και από την αδερφή μου» και έστρεψε το βλέμμα του προς το παράθυρο. Όταν κατέληξε σε μένα, του ένευσα το κεφάλι, σαν να συμφωνούσα μαζί του.

Μου άρεσε αυτή η συζήτηση μεταξύ αντρών. Ήταν ένα πολύ μικρό δείγμα βέβαια για του τι λένε οι άντρες μεταξύ τους και πώς βλέπουν τις γυναίκες.

Και από εκείνη την ημέρα, τέντωσα τις κεραίες μου για να συγκεντρώσω και άλλες συζητήσεις.

Και η τύχη μου χαμογέλασε… Λογικό με τόσους άντρες στο μετρό.

Θα σας αναφέρω άλλη μια περίπτωση, που μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Αυτή την φορά ήταν ένα άντρας και μια γυναίκα. Η κοπέλα, άνω των 30 επίσης, του εξέφρασε τον προβληματισμό της, σχετικά με τον σύντροφό της.

«Ρε Γιάννη, έχουμε χάσει κάθε σημείο επαφής. Είναι λες και είναι άλλος άντρας. Που είναι η γλύκα των πρώτων μηνών; Έρχεται, τα παρατάει όλα στον καναπέ, δεν μιλάει και δεν κάνει τίποτα απ΄ όσα πρέπει. Και μετά αναρωτιέται γιατί του κάνω μούτρα».

Και η απάντηση του φίλου της έρχεται σαν καταπέλτης…

« Καλά κι εσύ. Όλες μούτρα κάνετε και περιμένετε να μαντέψουμε τι σας έχει συμβεί και τι σας έχει ενοχλήσει. Τους έχεις μιλήσει; Του έχεις πει τι σε ενοχλεί; Είναι σαν να σε βλέπω… μπαίνει μέσα ο Γιάννης, πετάει τσάντες και μπουφάν, ζακέτες ξέρω γω, και τάπερ κι εσύ, αντί να του το πεις, τα παίρνεις και έχεις κατεβάσει μούτρα σαν προβοσκίδα. Μίλα του ρε. Θέλουμε να μας μιλάτε, αλλά εσείς νομίζετε ότι έχουμε το κληρονομικό χάρισμα. Καλά, λένε ότι είστε παλαβές. Σας μυρίζει το ένα, σας ξινίζει το άλλο. Ήθελα να ‘ξερα σε αυτές τις βλακείες τα γυναικεία περιοδικά, δεν σας το γράφουν αυτά, εκείνες που θεωρητικά είναι μπασμένες στο χώρο των ανδρών; Την τύφλα σας δεν ξέρετε κι εσείς…Να πας να του μιλήσεις Άννα. Δεν θα χάσεις την αξιοπρέπειά σου. Ήμαρτον πια με την γκρίνια σας».

Η τύπισσα δίπλα του, είπε αυτό, που θα λέγαμε οι περισσότερες στην θέση της. Δεν πρωτοτύπησε λέγοντας «Είσαι υπερβολικός Αντρέα. Κράτα τις συμβουλές για τις κυρίες που έρχονται στο γραφείο σου. Αν σε μια σχέση μιλάω και εξηγώ, δεν είναι σχέση. Είναι φροντιστήριο. Να με καταλαβαίνει μόνος του θέλω. Όχι να του τα εξηγώ». Πήρε την τσάντα της και κατέβηκε στην επόμενη στάση…

Για το τέλος, άφησα μια συζήτηση, που είχε όχι μόνο ενδιαφέρον αλλά και γέλιο.
Δύο τύποι, πάνω κάτω στα 40…

Παρατηρώ το έναν, με κοιτάζει έντονα στα πόδια… το αντιλαμβάνομαι και τον κοιτάζω στα μάτια.

«Ρε κοπελιά – ακούω το κοπελιά και με πιάνει σύγκριο – να σε ρωτήσω κάτι; Γιατί φοράτε αυτές τις μα…κιες; Πως τα λένε; Κοθόρνους, πλατφόρμές; Πραγματικά, είναι το πιο asexual πράγμα που έχει κυκλοφορήσει ποτέ στην αγορά. Δεν το βλέπετε στον καθρέφτη; Τι χοντροπάπουτσα είναι αυτά; Κάθε μέρα τσακώνομαι με την γυναίκα μου»…

Τον κοιτάζω εξερευνητικά και τον ρωτάω «Γιατί δεν σας αρέσουν;»

«Γιατί είναι απαίσια. Φορέστε τις γοβίτσες σας με το λεπτό το τακουνάκι… Βρε κορίτσι μου, ξεχάσατε να είστε sexy. Τι να πω πια; Οι άντρες θέλουν να σας βλέπουν με τακούνια, όχι με αυτά τα τέρατα. Άσε, που οι περισσότερες δεν μπορείτε να πάρετε τα πόδια σας. Να, κοίτα. Όταν θα σηκωθείς, θα κρατιέσαι για να μην πέσεις…τα ίδια κάνει και η γυναίκα μου. Μα είναι δυνατόν να πηγαίνουμε στην Πλάκα και να φοράει αυτές τις αηδίες; Συγνώμη κιόλας που το είπα σε σένα, αλλά είδα ότι τα φοράς…εσένα δεν σου λέει τίποτα το αγόρι σου;» με ρώτησε και με έστειλε…

Ποιος ξέρει τι άλλο θα μου έλεγε; Έπρεπε να κατέβω. Πήρα την τσάντα μου και κρατήθηκα! Μετά σκέφτηκα πόσο θα τον επιβεβαίωσα…

Και αυτά που σας μετέφερα είναι ένα πολύ μικρό δείγμα απ’ όσα λένε οι άντρες για τις γυναίκες. Διακρίνεις όμως και την οπτική τους! Και να σας πω κάτι; Μπορεί και να έχουν δίκιο σε μερικά πράγματα! Ας το σκεφτούμε καλύτερα!!!

Για να είμαι όμως αντικειμενική, την επόμενη φορά, θα γράψω όσα λέμε οι γυναίκες για τους άντρες!!!

ThinkingPeople.gr


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 214 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)