Αναμνήσεις μίας άλλης εποχής…

11225261_10205458443840382_8513280130415499602_n

Κι όμως… σε αυτή την φωτογραφία, είναι οι δικές μου παιδικές αναμνήσεις με…. σάρκα κ οστά.
Είναι τα δικά μου παιδιά, που παίζουν μήλα…. κρυφτό… κυνηγητό… στην πλατεία Αγίας Λαύρας στην πατρίδα μου. Εκεί που έπαιζα κι εγώ με τις μαμάδες κ τους μπαμπάδες των άλλων μικρών που απαθανάτισε ο φακός μου…
Γι αυτό και… θέλω κ στην Αθήνα να ζουν τέτοιες στιγμές τα μικρά μου αλλά κι εμείς οι γονείς τους.

Θέλω κ στην Αθήνα, πλατείες όπου να παίζουν ανέμελα τα φωνακλούδικά μας.
Όπου οι παππούδες θα κάθονται να πίνουν τον καφέ τους κ να αναλύουν την πολιτική ζωή, κ που θα αγριοκοιτάζουν τα μικρά που χαλάνε με τις τσιρίδες τους την ησυχία τους.
Όπου οι γιαγιάδες θα κουνάνε στις κούνιες τα εγγονάκια τους κ θα μαλώνουν τα μεγαλύτερα που τις χτυπούν παίζοντας με την μπάλα η τις τρομάζουν τρέχοντας με φόρα δήθεν κατά πάνω τους…

Θέλω κ στην Αθήνα να βρίσκουμε χρόνο για μια μεσοβδόμαδη συνάντηση στην πλατεία. Στην πλατεία της γειτονιάς που δεν θα μυρίζει ούρα κ σκουπίδια.
Που δεν θα βρίσκουν τα μικρά σύριγγες κ άντε να τους εξηγήσεις τι σκοπό εξυπηρέτησαν, γιατί βρέθηκαν εκεί κ για ποιο λόγο τους την άρπαξες έτσι τρελαμένη, από τα χέρια.
Θέλω κ στην Αθήνα να μοιράζεται το παιχνίδι με τα μαθήματα, στη μέση. Να μην βιάζονται οι γονείς επειδή οι ίδιοι χρόνο δεν έχουν, να γεμίσουν κ τον χρόνο των παιδιών τους.
Θέλω κ στην Αθήνα το Αλλοδαπάκι να παίζει σαν ένα, με τα άλλα παιδάκια κ να συννενοούνται με τη γλώσσα του σώματος, η μήπως με τη γλώσσα της παιδικής ψυχής;
Θέλω τέλος να ακούω συχνά τα μικρά στοματάκια να δίνουν ραντεβού για αύριο, στην ίδια πλατεία που θα τους χαρίσει τις αναμνήσεις μιας παιδικής ζωής, σαν αυτές που ζωντάνεψαν για εμάς τα μεγαλύτερα παιδιά, σήμερα.

ThinkingPeople.gr

 


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 87 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)