ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ

Και παίρνουμε τα σώματα,να δούμε σε ποιο χωράμε για να κάνουμε το πείραμα.

Και τ’αλλαζουμε συχνά,πιστεύοντας πως κάτι καινούριο θα ανακαλύψουμε για την ψυχούλα μας .

Και πειραματιζόμαστε πάνω σε κρυστάλλινους έρωτες,που έχουν τον ήχο της εμπάθειας.

Που έχουν την γυαλάδα μιας διπολικής διαταραχής..! Τους βασανίζουμε τους έρωτες,τους ανακατεύουμε με διαφορά υλικά και μπερδεύεται,τους θυμώνουμε,τους πληρώνουμε άμα λάχει να μας δοθεί,τους αλλάζουμε βαζάκια χωρητικότητας,τους αφήνουμε εγωιστικά να δούμε αν αντέχουν..

Και το πείραμα δεν πετυχαίνει,πάντα ημιτελή και η προσπάθεια επαναλαμβάνεται με πώρωση ανασφάλειας… Πειραματιζόμαστε έρωτα για να επιβεβαιώσουμε το τέλος της ηθικής μας…

Στέγνωσε η ψυχή από τις οσμές του ανεκπλήρωτου.Πολύπλοκες οι αναζητήσεις μας και αποδυναμώνονται τα απλά,τα καθημερινά. Έχουμε όμως το μέλημα να προσπαθούμε..

Κάτι είναι και αυτό….μην μου πείτε…!!!


(Το άρθρο αυτό προβλήθηκε συνολικά 68 φορές, 1 επισκέψεις σήμερα)